قهرمانی ساشا زورف در اوپن آمریکا؛ از اتهام کتک زدن دوست‌دخترهای سابق تا «خلسه» در نیویورک

وقتی ساشا زورف برای زدن سرویس در خط پایانی ایستاد، شاید به او حق می‌دادیم که ذهنش به سمت آخرین باری برود که برای کسب عنوان قهرمانی اوپن آمریکا سرویس می‌زد.

شش سال پیش، این بازیکن آلمانی و بخت اول مسابقات، در دیداری دردناک، برتری دو ستی خود را از دست داد و به دوستش دومینیک تیم باخت؛ او در ست پنجم برای پیروزی سرویس زده بود.

این بار، نه اضطراب خودش، بلکه بن شلتون آمریکایی و بخش بزرگی از جمعیت ۲۴ هزار نفری تماشاگران مانع زورف بودند.

این زورف اما بازیکن دیگری بود و حالا پس از قهرمانی اوپن فرانسه در ماه ژوئن، به عنوان قهرمان یک گرند اسلم با اعتماد به نفسی بالا بازی می‌کرد. تمرکز او آن‌قدر زیاد بود که در ابتدا متوجه نشد با نتیجه ۶-۳، ۷-۶ (۷-۲)، ۵-۷، ۶-۲ پیروز شده است.

زورف پس از زدن یک سرویس دیگر که بازگرداندنش ناممکن بود و با آن مسابقه را برد، به خط انتهایی زمین برگشت و آماده شد امتیاز بعدی را آغاز کند؛ اعضای تیمش اما به او گفتند که مسابقه تمام شده است.

زورف گفت: «در آن لحظه با تمام وجود تمرکز کرده بودم. اصلا صدای تماشاگران را نمی‌شنیدم. جالب است؛ مربیان تنیس همیشه به شما می‌گویند فقط امتیاز بعدی را بازی کنید و نتیجه را فراموش کنید. در آن لحظه نتیجه را فراموش کردم و همین به من کمک کرد.»

وقتی سرانجام متوجه اتفاقی که افتاده بود شد، این بازیکن ۲۹ ساله لبخندی پهن و اندکی متعجب زد و سپس دست‌هایش را بالای سر برد.

این صحنه نقطه مقابل شکست او برابر تیم در سال ۲۰۲۰ بود؛ زمانی که زورف در مراسم اهدای جام، در حالی که اشک می‌ریخت، گفت: «آرزو می‌کنم یک روز جام را با خودم به خانه ببرم.»

حالا آرزویش برآورده شده است: «۳۰ سال بدون قهرمانی در گرند اسلم گذراندیم و حالا در سه ماه دو قهرمانی به دست آورده‌ایم. سال ۲۰۲۶ حاصل تمام سال‌هایی است که پیش از این پشت سر گذاشتیم.»

والدین زورف در فینال قبلی او در ورزشگاه فلاشینگ مدوز حضور نداشتند ولی این بار پدر و مربی‌اش، الکساندر زورف پدر، کنار زمین حضور داشت.

زورف علاوه بر ادای احترام به پدرش، از مادرش نیز به‌دلیل حمایتی که پس از تشخیص دیابت نوع یک او در کودکی از وی کرد، تشکر کرد: «وقتی پزشکان به شما می‌گویند زندگی و ورزش برای آن کودک بسیار محدود خواهد شد، لازم است مادری بسیار قوی باشید تا بگویید: «'پسر من هر چیزی که بخواهد همان می‌شود.' مادرم مهم‌ترین و قوی‌ترین فردی است که می‌شناسم.»

«در حالتی شبیه خلسه بود»

زورف، مرد شماره دو جهان، بهترین سال خود را در مسابقات حرفه‌ای پشت سر گذاشته است؛ او در کنار قهرمانی‌هایش در اوپن فرانسه و اوپن آمریکا، به نیمه‌نهایی اوپن استرالیا و فینال ویمبلدون نیز رسیده است.

مصدومیت‌ یانیک سینر و کارلوس آلکاراس، که در دو فصل گذشته قهرمانی گرنداسلم‌ها را بین خودشان تقسیم کرده بودند‌، به سود او تمام شد، اما ذهنیت قوی‌تر و توجه بیشتر به آمادگی جسمانی نیز به موفقیتش کمک کرده است.

ماریون بارتولی، قهرمان پیشین ویمبلدون، به بی‌بی‌سی گفت: «هیچ‌کس به اندازه زورف آماده نیست؛ او در بالاترین سطح قرار دارد. می‌توان درباره آلکاراس و سینر و همچنین نواک جوکوویچ و رافائل نادال در دوران اوج آمادگی جسمانی‌شان بحث کرد، اما زورف بدون تردید یکی از بهترین ورزشکارانی است که این رشته را بازی کرده‌اند.»

کار زورف در دو مسابقه نخست به ست پنجم کشید و هر دو مسابقه در ساعات ابتدایی صبح نیویورک به پایان رسیدند.

او در دور نخست تنها دو امتیاز با شکست فاصله داشت ولی به مسابقه بازگشت، به‌تدریج به فرم مطلوب رسید و از دور سوم تا فینال هیچ ستی را واگذار نکرد.

زورف در برابر تماشاگران میزبان که از شلتون حمایت می‌کردند، تسلیم نشد. او عمدا احساساتش را کنترل کرد و حتی با واگذاری ست سوم، هرگز کنترل مسابقه را از دست نداد.

آنابل کرافت، شماره یک پیشین بریتانیا، گفت: «من واقعا تحت تاثیر استحکام شخصیتی او و حالت آرام و شبیه مراقبه او از همان ابتدای مسابقه قرار گرفته‌ام. فوق‌العاده‌ترین اتفاق، که فکر نمی‌کنم تا به حال شاهدش بوده باشم، این بود که او نمی‌دانست مسابقه را برده است. خیلی عجیب بود، اما انگار هنگام بازی در حالتی شبیه خلسه قرار داشت.»

سرویس او، که یکی از بهترین سرویس‌های تنیس حرفه‌ای مردان است، در برابر شلتون نقشی کلیدی داشت. او در دو ست نخست، ۳۹ امتیاز از ۴۲ امتیازی را که با سرویس اولش آغاز کرد به دست آورد و تا اواسط ست سوم حتی با یک امتیاز شکست سرویس نیز روبرو نشد.

شلتون در پایان ست سوم سرویس زورف را شکست تا مسابقه ادامه پیدا کند اما این بازیکن آمریکایی از آن پس در گیم‌هایی که زورف سرویس می‌زد تاثیر چندانی نداشت و در ست چهارم تنها ۴ امتیاز از ۲۰ امتیاز در دریافت سرویس را به دست آورد.

این پیروزی به این معناست که او اکنون رتبه نخست رده‌بندی جهانی را هدف خواهد گرفت؛ در حالی که دو مسترز هزار امتیازی و مسابقات پایانی تور جهانی تنیس در پیش است، تنیس‌باز آلمانی با ۱۸۱۰ امتیاز، پشت سر سینر قرار دارد.

چهره‌ای بحث‌برانگیز در تنیس

در اکتبر ۲۰۲۳، حکم جریمه‌ای معادل ۴۵۰ هزار یورو به‌دلیل صدمه بدنی به دوست دختر سابقش که فرزندی مشترک با ساشا زورف دارد، برایش صادر شد.

دادگاه در آن زمان به بخش ورزشی بی‌بی‌سی گفت: « این تصمیم حکم دادگاه نیست و تصمیمی درباره گناهکار بودن یا بی‌گناهی محسوب نمی‌شود.»

همچنین در اکتبر ۲۰۲۰ دیگر دوست دختر زورف، او را به خشونت جسمانی و رفتار کنترل‌گرانه متهم کرد. او از همان ابتدا بی‌گناهی خود را اعلام کرد و هیچ روند قضایی در این زمینه شکل نگرفت.

ریباکینا، قهرمانی که در ابتدا نمی‌توانست بدون درد راه برود

در بخش انفرادی آخرین گرند اسلم فصل تنیس جهان نیز شاهد یک قهرمانی دراماتیک بودیم.

النا ریباکینا در حالی وارد نیویورک شد که به‌دلیل مصدومیت پا نمی‌توانست بدون درد راه برود اما این شهر را به عنوان قهرمان اوپن آمریکا و نفر اول جدید رده‌بندی جهانی ترک می‌کند.

ریباکینا از قزاقستان با ارائه نمایشی درخشان موفق شد در فینال روز شنبه آرینا سابالنکا، مدافع عنوان قهرمانی در دو دوره گذشته، را با نتیجه ۶-۴ و ۵-۷ و ۶-۲ شکست دهد و موفقیت خود در اوپن استرالیا برابر همین بازیکن در ماه ژانویه را تکرار کند.

ریباکینا در حالی که شب شنبه جام قهرمانی را در آغوش کشیده بود، با اشاره به آماده‌سازی دشوارش پیش از تورنمنت، گفت: «جادویی در جریان است.»

این بازیکن ۲۷ساله ماه گذشته در جریان دیدار مرحله یک‌چهارم نهایی در سینسیناتی برابر ایگا اشواینتک، کمی بیش از یک هفته پیش از آغاز آخرین گرنداسلم سال، مصدومیت پای خود را تشدید کرد.

ادامه دادن به بازی با وجود مصدومیت می‌توانست پیامدهای ناگواری برای ادامه فصل او داشته باشد ولی ریباکینا با آگاهی از اینکه تصاحب رتبه نخست رده‌بندی در دسترس اوست، خواست بختش را برای شرکت در آخرین گرنداسلم سال بیازماید.

او گفت: «خیلی ناراحت بودم. در واقع نمی‌دانستم شرایط روز به روز چطور خواهد شد. به نیویورک رسیدیم و ام‌آر‌آی گرفتیم. شرایط چندان عالی به نظر نمی‌رسید. تا چند روز بعد حتی نمی‌توانستم بدون درد راه بروم. آن‌قدر خوش‌شانس بودم که پزشک بسیار خوبی در استرالیا داشتم. او مدام با ما تلفنی در تماس بود و به همراه تیم به‌نحوی برنامه‌‌مان را جلو می‌بردیم.»

ریباکینا به مدت یک هفته هیچ تمرینی در زمین تنیس نکرد اما جلسات ریکاوری روزانه در سالن بدنسازی و همچنین رفتن به رستوران برای شام و سینما به‌منظور «تغییر فضای ذهنی»، به آماده‌سازی او برای کسب یک قهرمانی بزرگ دیگر کمک کرد.

او چهار مسابقه نخست خود در فلاشینگ مدوز را بدون واگذاری حتی یک ست با پیروزی پشت سر گذاشت، از جمله عبور از نائومی اوساکا، قهرمان چهار دوره گرنداسلم.

مسیر او از آن پس، که شامل شکست دادن ژنگ چین‌ون، قهرمان المپیک در مرحله یک‌چهارم نهایی، غلبه بر کوکو گاف، بخت سوم قهرمانی مسابقات در نیمه‌نهایی، و پیروزی مقتدرانه مقابل سابالنکا، بخت نخست تورنمنت در فینال بود، دستاوردی کم‌نظیر به شمار می‌رود.

ریباکینا گفت: «در مورد مصدومیتم واقعا بدشانس بودم، اما به خودم افتخار می‌کنم. هنوز هم نمی‌توانم باورش کنم.»