روایت یک بازگشت؛ تیم ملی فوتبال عراق چگونه پس از ۴۰ سال به جام جهانی رسید؟
منبع تصویر، Getty Images
صعود تیم ملی عراق به جام جهانی ۲۰۲۶، پس از ۴۰ سال انتظار، رویدادی نمادین به شمار میرود؛ بهویژه اینکه این موفقیت با پیروزی مقابل بولیویا در مکسیکو رقم خورد، همان کشوری که عراق نخستین و تنها حضور قبلی خود در جام جهانی را در سال ۱۹۸۶ تجربه کرده بود.
کریم علاوی، بازیکن تیم عراق در آن دوره، اکنون بهعنوان یک هوادار، امیدوار است نسل جدید بتواند عملکرد بهتری داشته باشد.
او به گروه دشواری که عراق در آن قرار دارد اشاره کرد و به بخش ورزشی بیبیسی گفت: «این واقعاً یک "گروه مرگ" است و حتی از سال ۱۹۸۶ هم سختتر. فرانسه چندین بار قهرمان جهان شده، ناوری یکی از تیمهای رو به رشد قدرتمند اروپاست و سنگال هم قهرمان افریقاست که چندین بار به جام جهانی راه یافته. امیدوارم عملکرد خوبی داشته باشند و نتایجی بهتر از ما کسب کنند.»
این بازیکن پیشین که اکنون ۶۶ سال دارد، به همراه بخش بزرگی از جمعیت ۴۶ میلیونی و فوتبالدوست عراق، روز ۱۶ ماه جون شاهد تقابل تیمشان با ناروی در بوستون امریکا خواهد بود.
تیم کنونی عراق که در جایگاه ۵۷ جهان قرار دارد، نسبت به نسل قبل باتجربهتر و حرفهایتر به نظر میرسد. حضور بازیکنانی که در فوتبال اروپا بازی میکنند، مانند علی الحمادی، زیدان اقبال و کوین یعقوب، نشاندهنده پیشرفت فوتبال این کشور است.
همچنین، انتخاب گراهام آرنولد بهعنوان سرمربی در سال ۲۰۲۵ نقش مهمی در صعود تیم داشته است؛ مربیای که پیشتر استرالیا را به مرحله حذفی جام جهانی ۲۰۲۲ رسانده بود. عراق تحت هدایت او مسیر دشوار مرحله انتخابی را پشت سر گذاشت و پس از ۲۱ مسابقه، سرانجام جواز حضور در جام جهانی را به دست آورد.
با وجود پایان جشنهای صعود، هیجان در میان مردم این کشور همچنان ادامه دارد. نوار فائق الریکیابی، خبرنگار ورزشی
معتقد است: «شاید خیلیها فکر کنند ما ضعیفترین تیم این گروه هستیم، اما هر اتفاقی ممکن است رخ دهد. فشاری روی بازیکنان نیست و ما بازیکنان باکیفیتی داریم.»
او گفت که تجربه سرمربی و کیفیت بازیکنان، امیدواریها را افزایش داده است و هدف این تیم، بهبود عملکرد نسبت به گذشته است.
با این حال، مسیر طولانی عراق برای بازگشت به جام جهانی، تحت تأثیر عوامل فراوانی خارج از زمین فوتبال بوده است.
کریم علاوی، بازیکن پیشین تیم ملی عراق میگوید که تیم ملی مانند خود این کشور جنگها، مشکلات سیاسی و اقتصادی، و تحریمهای بینالمللی را پشت سر گذاشته و این موارد فوتبال عراق را برای سالها تحت تأثیر قرار داده است.
به گفته او علاوه بر این، نبود برنامهریزی مناسب و آمادهسازی ناکافی نیز نقش مهمی در این تأخیر طولانی داشت.
یکی از دشوارترین دورههای فوتبال عراق به زمان حکومت صدام حسین بازمیگردد، زمانی که پسرش، عدی حسین، کنترل فوتبال را در دست داشت و در آن دوران، بازیکنان با مجازاتهای شدید و حتی شکنجههایی مانند تمرین با توپهای سنگین، شلاق و زندان مواجه بودند؛ مسائلی که پس از سقوط رژیم در سال ۲۰۰۳ آشکار شد.
پس از آن نیز به دلیل وضعیت موجود در این کشور تیم ملی عراق سالها نتوانست بازیهای رسمی خود را در بغداد برگزار کند. تنها در سالهای اخیر بود که فیفا اجازه میزبانی در شهر بصره را صادر کرد. حتی در مسیر صعود به جام جهانی ۲۰۲۶ نیز مشکلاتی مانند تنشهای منطقهای وجود داشت که نزدیک بود دیدار پلیآف آنها را تحت تأثیر قرار دهد.
گزارش شده بود که برخی بازیکنان و حتی سرمربی برای خروج از این کشور و رسیدن به مکسیکو با مشکل مواجه بودند. در نهایت تیم ملی عراق به این مسابقه رسید، پیروز شد و با بس روباز در جادههای شلوغ بغداد پیروزی خود را جشن گرفت.
با وجود همه این چالشها، فوتبال عراق بار دیگر توانست خود را احیا کند. خاطرات نسل طلایی دهه ۸۰، که در المپیکها حضور داشتند و افتخاراتی کسب کردند، همچنان الهامبخش نسل جدید است. اکنون، بازیکنان فعلی این فرصت را دارند تا داستانی تازه خلق کنند و خاطراتی ماندگار برای آینده بسازند.
