نیمار؛ بازگشت قهرمان فراموش‌شده برازیل

نزدیک به سه سال از آخرین باری که نیمار پیراهن تیم ملی کشورش را بر تن کرده بود، می‌گذرد. اکنون، در جام جهانی‌ای که دیگر ستارهٔ اصلی برازیل به شمار نمی‌رود، فرصتی تازه برای او فراهم شده است.

مصدومیت‌های متوالی چالش اصلی نیمار در سال‌های اخیر بوده است. پارگی رباط صلیبی قدامی و مینیسک در دیدار مقدماتی جام جهانی در اکتوبر ۲۰۲۳، باعث شد این مهاجم برای مدت طولانی از مسابقات دور بماند و کمبود زمان بازی در دوران بازگشت، وضعیت را دشوارتر کرد.

اکنون در سن ۳۴ سالگی، او شب گذشته بار دیگر در بازی برازیل مقابل اسکاتلند، در کانون توجه بین‌المللی قرار گرفت.

ورزشگاه میامی چهار نمایشگر بزرگ دارد که احتمالاً از ایستگاه فضایی بین‌المللی هم قابل مشاهده‌اند. وقتی نام نیمار روی صفحه ظاهر شد، حتی ممکن است سرگئی کود-سورچکوف (فضانورد روسی) هم از مدار زمین صدای فریادها را شنیده باشد.

در حالیکه برازیل با دو گول وینیسیوس جونیور و یگ گول ماتیوس کُنیا در برابر اسکاتلند پیش افتاده‌بود، فریادهای ناگهانی تماشاگران ورزشگاه را فرا گرفت.

وقتی نیمار آماده می‌شد بجای ماتیوس کُنیا، وارد زمین شود و چند قدم تا کنار زمین برداشت، می‌شد تصور کرد چه شور و هلهله‌ای به‌پا شده است.

آنچلوتی در نشست خبری پس از پیروزی گفت: «او فرصت بازی پیدا کرد، چون به نظر من شایسته‌اش بود. او با حرفه‌ای‌گری تمرین کرد و سخت تلاش کرد تا بهبود پیدا کند.»

او افزود: «برای این جام جهانی، فکر می‌کنم می‌تواند با توانایی‌هایش به تیم کمک کند. او در دقایق محدودی که بازی کرد، عملکرد خوبی داشت. نیمار به هیچ انگیزهٔ اضافی نیاز ندارد. همه اینجا او را دوست دارند. برای پوشیدن پیراهن برازیل، هیچ نیازی به انگیزه ندارد.»

سرمربی برازیل با تمجید از نیمار گفت: «او هنوز همان نیمار است و در ۳۴ سالگی همان اشتیاق دوران جوانی‌اش را دارد.»

در حالی که امیدهای تازهٔ سلسائو کار را تمام کرده بودند، این کهنه‌کار نشانه‌هایی از آنچه هنوز می‌تواند ارائه دهد را نشان داد.

او ۲۰ دقیقه در میدان حضور داشت و ۲۴ بار توپ را لمس کرد. بازیکنی که نیمار به‌جای او در دقیقه ۷۶ وارد شد، تنها ۱۴ لمس بیشتر توپ داشت. همچنین یک شوت در چارچوب ثبت کرد.

پس از پایان بازی، وقتی نیمار به سمت هواداران رفت و سپس دختر خردسالش را در کنار جایگاه در آغوش گرفت، نمایشگرهای بزرگ بار دیگر روی او تمرکز کردند.

برای برازیل که آرزوهای بزرگی در سر می‌پروراند، یک قهرمان بازگشته است.

پنج‌بار قهرمان جهان، از سال ۲۰۰۲ تاکنون موفق به کسب این عنوان نشده است. برای آخرین جام نیز باید به سال ۲۰۱۹ بازگردیم، زمانی که نهمین قهرمانی کوپا امریکا را به دست آوردند.

برازیل زیر نظر آنچلوتی نوسان داشته است. آنها نتوانسته‌اند برابر تیم‌هایی چون آرجانتین، اکوادور، بولویا، جاپان، تونس، فرانسه و اخیرا مراکش به پیروزی برسند.

در برابر اسکاتلندِ خودویرانگر، بازیکنان تیم برازیل با اعتمادبه‌نفس و سبک خاص خود، همراه با بی‌رحمی در گولزنی درخشیدند.

هواداران هنگام خروج از ورزشگاه میامی، هم برای این پیروزی که آنها را در صدر گروه (C) قرار داد و هم برای حضور دوباره ستارهٔ فراموش‌شده‌شان شادمان بودند.

یکی از هواداران به بی‌بی‌سی اسپورت گفت: «پله بهترین بازیکن تمام دوران است. هیچ مقایسه‌ای وجود ندارد. او سه جام جهانی برای برازیل برد. نیمار هم در میان بهترین‌ها خواهد بود. اگر جام جهانی را ببرد، می‌تواند در سطح رونالدو یا رونالدینیو قرار گیرد.»