امیدواری گسترده به دوای سرطان پانکراس پس از ناپدید شدن تومورها در آزمایش بالینی

    • نویسنده, میشل رابرتز
    • شغل, دبیر بخش صحت دیجیتال در بی‌بی‌سی
  • منتشر شده در
  • زمان مطالعه: ۳ دقیقه

‌کارشناسان از این تحول به عنوان بزرگ‌ترین پیشرفت در درمان سرطان پانکراس طی دهه‌های گذشته یاد می‌کنند. به نظر می‌رسد یک تابلیت روزانه در برخی بیماران مبتلا به یکی از کشنده‌ترین و سخت‌درمان‌ترین سرطان‌ها، تومورها را کوچک کرده و حتی ممکن است از بین ببرد.

در آزمایش‌های بالینی اولیه، سرطان در اسکن‌های یک نفر از هر ۱۲ بیماری که «داراکسونراسیب» را همراه با شیمی‌درمانی دریافت کرده بودند، غیرقابل تشخیص شد.

در تقریبا تمامی ۶۱ شرکت‌کننده‌ای که اخیرا مبتلا به سرطان پیشرفته پانکراس تشخیص داده شده بودند -سرطانی که به سایر نقاط بدن سرایت کرده بود- رشد تومورها متوقف شد.

اما داکتران تأکید می‌کنند که مشخص نیست این روش تا چه مدتی می‌تواند بیماری را مهار نگه دارد و نباید به چشم یک درمان قطعی به آن نگاه کرد.

فوق‌العاده هیجان‌انگیز

مؤسسه تحقیقات سرطان بریتانیا این دستاورد را «بزرگ‌ترین جهش رو به جلو در دهه‌های اخیر» برای بیماران مبتلا به سرطان پانکراس توصیف کرده است.

داکتر سم گادفری از این نهاد خیریه به بی‌بی‌سی نیوز گفت که این نتایج به‌شدت هیجان‌انگیز است: «کاری که این دوای جدید انجام داده این است که راهی برای هدف قرار دادن اهداف به ظاهر درمان‌ناپذیر پیدا کرده است. ما سرانجام شاهد پیشرفتی در زمینه سرطان پانکراس هستیم که مدتی طولانی چشم‌انتظارش بودیم.»

درمان سرطان پانکراس بسیار دشوار است و در میان تمام سرطان‌های شایع در بریتانیا، پایین‌ترین نرخ بقا را دارد.

اگرچه شیمی‌درمانی می‌تواند تومورها را تا حدی کوچک کند، اما سرطان اغلب دوباره رشد می‌کند. بیشتر بیماران مبتلا به نوع پیشرفته این بیماری، تنها چند ماه زنده می‌مانند، نه چند سال.

داکتران امیدوارند که این درمان جدید بتواند زمان بیشتری در اختیار بیماران قرار دهد، حتی اگر نتواند سرطان را برای همیشه متوقف کند.

در این آزمایش، بیماران به طور میانگین به مدت یک سال و نیم زیر نظر قرار گرفتند و در این مدت، سرطان برخی از آن‌ها بازنگشت. برای اینکه مشخص شود آیا می‌توان هر یک از این سرطان‌ها را وارد دوره خاموشی (بهبودی موقت) کرد و برای چه مدتی، به مطالعات طولانی‌مدت‌تری نیاز است.

در مرحله اول/دوم این آزمایش بالینی:

  • رشد تومورها در ۹۰ درصد بیماران متوقف شد.
  • کمی بیش از ۶۰ درصد بیماران شاهد کوچک شدن یا ناپدید شدن تومورهای خود بودند.
  • در حدود ۸ درصد بیماران، یعنی یک نفر از هر ۱۲ نفر، تومورها در سی‌تی‌اسکن غیرقابل تشخیص شدند.

بقای طولانی‌تر

داکتر وونگ‌کی پارک از مرکز سرطان «مموریال اسلون کترینگ» در ایالات متحده که در این آزمایش مشارکت دارد، گفت که نتایج تاکنون به‌شدت امیدوارکننده بوده است.

او اظهار داشت: «ما نه تنها شاهد درصد بالاتری از میزان پاسخ‌دهی تومورها هستیم، بلکه پاسخ‌های عمیق‌تر و نزدیک به دو برابر شدن مدت زمان کنترل بیماری را نیز می‌بینیم؛ امری که ممکن است در نهایت به بقای طولانی‌تر منجر شود.»

داراکسونراسیب، یک درمان مهارکننده هدفمند است که پیش‌تر در امریکا تأیید شده است. این دوا با چسبیدن به جهش‌های خاصی موسوم به «آراِی‌اس» -که در بیشتر سرطان‌های پانکراس وجود دارند و باعث رشد تومور می‌شوند- در جهت غیرفعال کردن آن‌ها عمل می‌کند.

ده‌ها نوع سرطان دیگر، از جمله سرطان شش و تخمدان، می‌توانند جهش‌های مشابهی داشته باشند؛ به این معنا که این دوا ممکن است به بسیاری از بیماران دیگر نیز کمک کند.

داکتر گادفری گفت: «امیدوارم موفقیت اولیه‌ای که در سرطان پانکراس شاهد آن هستیم، بتواند به سایر سرطان‌ها نیز تعمیم داده شود.»

او تأکید کرد که آزمایش‌ها و نتایج طولانی‌مدت‌تر حیاتی است: «سرطان می‌تواند بازگردد و حتی اگر اسکن‌ها هیچ نشانه‌ای از آن را نشان ندهند، تا زمانی که زمان بیشتری نگذرد لزوما نمی‌دانید که کاملا از سرطان پاک شده‌اید.»

پروفسور النا گارالدا، رئیس یک کنفرانس اروپایی سرطان به نام «سمپوزیوم ۲۰۲۶ EORTC–NCI–AACR» که این یافته‌ها در آن برای سایر دانشمندان و داکتران ارائه می‌شود، گفت: «این نتایج هیجان‌انگیز است زیرا نشان می‌دهد درمان ترکیبی می‌تواند به طور بالقوه بقای کلی بیماران و همچنین مدت زمانی را که طول می‌کشد تا تومورها دوباره رشد کنند، به شکل چشمگیری بهبود بخشد.»

سرطان پانکراس حدود ۳ درصد از کل سرطان‌ها در ایالات متحده و حدود ۸ درصد از کل مرگ‌ومیرهای ناشی از سرطان را تشکیل می‌دهد و سالانه حدود ۵۳ هزار نفر را به کام مرگ می‌کشاند.

به گفته مؤسسه تحقیقات سرطان بریتانیا، در بریتانیا سالانه ۱۱ هزار و ۵۰۰ مورد تشخیص این بیماری و حدود ۱۰ هزار و ۲۰۰ مورد مرگ ناشی از آن ثبت می‌شود.

آلن ریکمن، بازیگر سرشناس، در سال ۲۰۱۶، پنج ماه پس از تشخیص این بیماری، بر اثر ابتلا به آن درگذشت.

نشانه‌های این بیماری می‌تواند شامل زردی، خارش پوست، تیره‌تر شدن رنگ ادرار، کم‌رنگ شدن رنگ مدفوع، کاهش وزن بی‌دلیل، خستگی و تب بالا باشد.