"พวกเขารู้ว่าเธอป่วย...ไม่กี่วันต่อมาเธอก็ฆ่าลูกทั้งสามคนของเธอ"

หญิงคนหนึ่งซึ่งเผชิญกับปัญหาด้านสุขภาพจิตอย่างรุนแรงก่อนจะลงมือฆาตกรรมลูกทั้งสามคนของตนถูกทอดทิ้งโดยระบบที่ล้มเหลว ตามคำบอกเล่าจากเพื่อนของเธอ

ฟาเรส บาช อายุ 7 ขวบ จูรี บาช อายุ 3 ขวบ และโมฮัมเหม็ด บาช อายุ 9 เดือนเสียชีวิตจากบาดแผลถูกแทงด้วยมีด โดยยัสมีน อาลี ผู้เป็นแม่ ในช่วงเช้ามืดของวันที่ 18 ก.พ. 2024 ในย่านซีมิลส์ เมืองบริสตอล

เพื่อนของอาลีกล่าวว่า มีการแจ้งเตือนข้อกังวลอย่างจริงจังเกี่ยวกับสุขภาพจิตของเธอไปยังหน่วยงานบริการสังคมและทีมสุขภาพของสหราชอาณาจักร พร้อมทั้งเรียกร้องให้ส่งตัวเธอไปรักษาในโรงพยาบาลจิตเวช แต่สิ่งนั้นก็ไม่เกิดขึ้น

"พวกเขาทุกคนรู้ว่าเธอมีปัญหาด้านสุขภาพจิต โดยเฉพาะอย่างยิ่งตั้งแต่วันที่ 6 ก.พ." เธอกล่าว

"แล้วเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้อย่างไรในเวลาไม่ถึงสองสัปดาห์"

"มีคนทำผิดพลาด เธอป่วยอยู่ก็จริงแต่เธอไม่ได้ทำแบบนี้โดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า"

"เหตุการณ์นี้สามารถป้องกันได้" เพื่อนของอาลี ซึ่งบีบีซีขอใช้นามสมมติว่า 'เจมมา' กล่าว

ในแถลงการณ์ร่วมระหว่างสภาเมืองบริสตอล หน่วยงานความร่วมมือด้านสุขภาพจิตเอวอนและวิลต์เชอร์ และตำรวจเอวอนและซัมเมอร์เซ็ต กล่าวว่ารายงานการทบทวนด้านการคุ้มครองจะถูกเผยแพร่ในอีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้า เพื่อให้แน่ใจได้ว่า "จะมีการถอดบทเรียนจากกรณีอันน่าเศร้าครั้งนี้"

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา อาลี ซึ่งมีถิ่นกำเนิดจากประเทศซูดาน ให้การรับสารภาพในข้อหาฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา 3 กระทง โดยมีสาเหตุมาจากภาวะบกพร่องทางสติสัมปชัญญะ และถูกตัดสินให้เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลจิตเวชที่มีมาตรการความปลอดภัยสูงอย่างไม่มีกำหนด

เจมมากล่าวถึงอาลีว่า ในอดีตเธอเป็นคนที่ "เปี่ยมไปด้วยความรัก" และ "ทุ่มเททำทุกวิถีทาง" เพื่อลูก ๆ ทั้งสามคน

"เด็ก ๆ ทั้งสามคนยอดเยี่ยมมากค่ะ" เจมมากล่าว

"[พวกเขามี] ศักยภาพมากมาย ฟาเรสมีแววทั้งเรื่องฟุตบอลและรถยนต์ จูรีนั้นฉลาดมาก"

"เธอรักศิลปะ การระบายสี การวาดภาพ เรียนรู้ตัวอักษร และทุกสิ่งทุกอย่าง ส่วนโมฮัมเหม็ดเพิ่งเริ่มหัดเดิน เขาเป็นเด็กที่อยากรู้อยากเห็นมาก และสนใจทุกสิ่งทุกอย่าง"

"พวกเขารักทุกคน และ...ฉันก็รักพวกเขา" เธอกล่าว

แต่เจมมาได้โทรแจ้งหน่วยงานสังคมสงเคราะห์และตำรวจเมื่อวันที่ 6 ก.พ. 2024 เนื่องจากเธอเริ่มกังวลเกี่ยวกับสุขภาพจิตของอาลีที่ทรุดโทรมลงอย่างรวดเร็ว

เธอบอกว่าพฤติกรรมของเพื่อนเธอเริ่ม "ผิดปกติอย่างมาก"

"ทั้งท่าทีและนิสัยใจคอของเธอเปลี่ยนไปจากเดิมโดยสิ้นเชิง" เจมมากล่าว

"เธอนึกอยู่ตลอดว่ามีกล้องอยู่ในเครื่องอบผ้าของเธอ"

"เสียงของเธอไม่เหมือนเดิมเลย วิธีที่เธอพูด น้ำเสียงของเธอต่ำมากและเกือบจะเหมือนเสียงปีศาจ แต่นั่นไม่ใช่เสียงของเธอ" เธอกล่าว

เจมมากล่าวว่า เจ้าหน้าที่จากหน่วยงานสังคมสงเคราะห์ ทีมสุขภาพจิต และตำรวจ อยู่ที่บ้านประมาณห้าชั่วโมง และได้หารือกันว่าควรส่งตัวอาลีไปรักษาในโรงพยาบาลจิตเวชหรือไม่ แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจไม่ส่งไป

“ฉันไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงไม่ถูกส่งตัวไปรักษาในคืนนั้น” เธอกล่าว “เธอไม่ควรอยู่กับเด็ก ๆ ตามลำพังเลย”

ในคืนนั้น เจมมาได้รับข้อความจากนักสังคมสงเคราะห์ซึ่งเขียนว่า "[ฉัน]ค่อนข้างกังวล คิดว่าคืนนี้คงนอนไม่ค่อยหลับ"

ข้อมูลที่บีบีซีทราบมาคือ หลังจากนั้นอาลีได้ตกลงให้ลูกๆ ของเธอไปอยู่กับครอบครัวอื่น แต่แล้วเด็กๆ ก็ถูกส่งกลับมาอยู่กับเธออีกครั้งในอีก 3 วันต่อมา

"ตกใจอย่างที่สุด"

ผู้เชี่ยวชาญที่ใกล้ชิดกับครอบครัวแต่บีบีซีขอไม่เปิดเผยตัวตนได้พบกับอาลีเมื่อวันที่ 6 ก.พ. และกล่าวว่าพวกเขาก็เชื่อเช่นกันว่าเธอ "มีพฤติกรรมที่ผิดปกติอย่างมาก" โดยมี "สัญญาณของความทุกข์ทางจิตใจอย่างรุนแรง"

"ฉันรู้สึกตกใจมาก ตกใจอย่างที่สุดที่เด็ก ๆ ถูกส่งกลับไปอยู่กับเธอ" ผู้เชี่ยวชาญรายนี้กล่าว

"ฉันไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าทำไมเด็กเหล่านั้นถึงถูกส่งกลับไปอยู่ในการดูแลของเธอ ใครเป็นคนอนุมัติ และทำไมเธอถึงไม่ได้รับการสนับสนุนด้านสุขภาพจิตเลย"

"หากเธอถูกควบคุมตัวตามกฎหมายสุขภาพจิตและได้รับการประเมินสุขภาพจิตอย่างเหมาะสมภายในสัปดาห์นั้น เหตุการณ์นี้ [การเสียชีวิตของเด็ก ๆ] ก็คงไม่เกิดขึ้น" พวกเขากล่าว

ศาลคราวน์คอร์ตแห่งบริสตอล (Bristol Crown Court) ได้รับแจ้งเมื่อวันศุกร์ว่า มีการร้องขอการประเมินภายใต้พระราชบัญญัติสุขภาพจิต (Mental Health Act) เพื่อพิจารณาว่าอาลีจำเป็นต้องเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลหรือไม่ แต่การประเมินดังกล่าวไม่ได้ดำเนินการต่อ

ด้าน ผู้พิพากษากล่าวว่าสาเหตุเป็นเพราะโรงพยาบาลมีเตียงไม่เพียงพอ

ผู้พิพากษาระบุต่อไปว่า การประเมินถูกยกเลิกในวันที่ 9 ก.พ. หลังจากที่อาลีดูอาการ "ดีขึ้นมาก" ในสายตาของเจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ และเธอบอกกับพวกเขาว่า "เธอกลับมาเป็นปกติแล้ว"

ศาลได้รับแจ้งว่า ต่อมาอาลีได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคจิตเภทแบบมีอารมณ์แปรปรวน และหน่วยงานความร่วมมือด้านสุขภาพจิตเอวอนและวิลต์เชอร์ได้เขียนจดหมายขอโทษอาลีสำหรับความบกพร่องในการดูแลรักษาเธอ

ผู้เชี่ยวชาญที่ให้สัมภาษณ์กับบีบีซีกล่าวว่า "มันเป็นความล้มเหลวในระดับระบบ แต่ไม่ใช่ความผิดของบุคคลใดบุคคลหนึ่ง"

"มีการจัดสรรงบประมาณไม่เพียงพออย่างเรื้อรังสำหรับบริการต่าง ๆ ที่ควรจะมีไว้เพื่อช่วยเหลือผู้คน แต่น่าเศร้าที่บริการเหล่านั้นกลับไม่ได้รับการสนับสนุน" พวกเขากล่าว

โฆษกของกลุ่มความร่วมมือเพื่อความปลอดภัยในเมืองบริสตอล (Keeping Bristol Safe Partnership) ซึ่งประกอบด้วยหน่วยงานท้องถิ่น ตำรวจ และหน่วยงานด้านสุขภาพ กล่าวว่ารายงานการทบทวนแนวทางการคุ้มครองเด็กและเยาวชน (Safeguarding Practice Review) จะถูกเผยแพร่พร้อมกับแผนปฏิบัติการในอีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้า

ทั้งนี้ รายงานดังกล่าวมีจุดประสงค์ของโครงการนี้คือ "เพื่อช่วยให้หน่วยงานต่าง ๆ เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น ระบุบทเรียนจากกรณีดังกล่าว และรับประกันว่าการเรียนรู้จะยังคงเป็นข้อมูลสนับสนุนและเสริมสร้างแนวทางการคุ้มครองเด็กทั่วเมืองบริสตอลต่อไป"

ตำรวจเอวอนและซัมเมอร์เซ็ตกล่าวว่า มีการส่งเรื่องไปยังสำนักงานอิสระเพื่อการตรวจสอบการปฏิบัติงานของตำรวจ ตามระเบียบปฏิบัติที่กำหนดไว้ ภายหลังจากเหตุการณ์การเสียชีวิตของเด็ก ๆ เนื่องจากตำรวจเคยมีการติดต่อกับครอบครัวนี้มาก่อน อย่างไรก็ตาม หน่วยงานกำกับดูแลดังกล่าวแจ้งว่าไม่มีความจำเป็นต้องดำเนินการสอบสวนแต่อย่างใด

สิบเอ็ดวันหลังจากเหตุการณ์เมื่อวันที่ 6 ก.พ. เด็กทั้งสามคนก็เสียชีวิต

"ตอนเที่ยงคืนห้านาที ฉันได้รับโทรศัพท์สายหนึ่ง แต่ไม่มีเสียงตอบรับจากปลายสาย มีเพียงเสียงกรีดร้องและเสียงร้องไห้ของจูรีดังออกมา" เจมมากล่าว

"ฉันฟังอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจู่ๆ เสียงนั้นก็เงียบหายไป ฉันจำไม่ได้แน่ชัดว่าตอนไหน"

"จากนั้นฉันก็ได้รับโทรศัพท์อีกครั้งจากยัสมีน"

"เธอพูดว่าเธอจะไปหาพระเจ้า ตอนนั้นเองที่ฉันโทรแจ้งตำรวจ" เจมมากล่าว

ศาลคราวน์คอร์ตแห่งบริสตอล (Bristol Crown Court) ได้รับฟังข้อมูลว่า เมื่อตำรวจไปถึงที่เกิดเหตุ ก็ได้ยินเสียง "กรีดร้องและเสียงสวดมนต์" โดยพบตัวอาลีในสภาพสวมเสื้อผ้าไม่ครบชิ้น และมีบาดแผลจากการใช้มีดแทงตัวเองที่บริเวณลำคอและหน้าท้อง

ผู้พิพากษากล่าวว่า ลูกทั้งสามคนของเธอ ซึ่งได้รับบาดเจ็บสาหัส ถูกพบเสียชีวิตอยู่บนเตียงของเธอ

“บาดแผลเหล่านั้นสอดคล้องอย่างชัดเจนกับสภาพจิตใจที่ไม่ปกติของคุณขณะที่ก่อเหตุ” ผู้พิพากษากล่าวเสริม

"โศกนาฏกรรม"

"ในเมื่อมีหน่วยงานเข้ามาเกี่ยวข้องมากมายขนาดนี้ แล้วเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร" เจมมากล่าว

"ระบบกำลังล้มเหลวในการดูแลทุกคน โดยเฉพาะผู้ที่มีปัญหาสุขภาพจิต ทั้งหน่วยงานสังคมสงเคราะห์ ตำรวจ และทีมดูแลสุขภาพจิต ต่างก็ล้มเหลวในการช่วยเหลือครอบครัวนี้" เธอกล่าว

เจมมาเชื่อว่า "ต้องมีใครสักคนที่ต้องรับผิดชอบ" ต่อสิ่งที่เกิดขึ้นกับครอบครัวนี้

"ฟาเรสควรจะได้เตรียมตัวเข้าเรียนระดับมัธยมศึกษา จูรีควรจะได้เตรียมตัวขึ้นชั้นประถมปลาย และโมฮัมเหม็ดควรจะได้เตรียมตัวเข้าเรียนระดับประถมศึกษา... สิ่งเหล่านี้ควรจะยังคงดำเนินต่อไป" เธอกล่าว

ผู้พิพากษาลินเดนกล่าวว่า การเสียชีวิตของเด็ก ๆ ถือเป็น "โศกนาฏกรรม" ที่พ่อแม่ไม่มีวันจะทำใจให้กลับมาเป็นปกติได้อีกเลย

ในการตัดสินโทษอาลี ผู้พิพากษากล่าวกับเธอว่า "เป็นเรื่องที่ไม่อาจจินตนาการได้เลยว่าคุณจะทำสิ่งเหล่านี้ลงไปหากคุณมีสุขภาพจิตที่ปกติ"

"การกระทำของคุณสร้างความตกใจอย่างมากแก่ผู้ที่รู้จักคุณและพบเห็นคุณเป็นประจำ คุณเป็นแม่ที่รักลูกและห่วงใยพวกเขาอย่างสุดหัวใจ"

"นับจากนี้ไปตลอดชีวิต คุณจะต้องอยู่กับความรับรู้ว่าคุณได้ทำอะไรลงไป... ผมค่อนข้างมั่นใจว่าคุณเองก็คงแตกสลายจากสิ่งที่เกิดขึ้นเช่นกัน"