'เขาบอกฉันว่าลูกที่เพิ่งคลอดเสียชีวิตแล้ว แต่ 42 ปีต่อมา ฉันได้รับอีเมลจากลูกของฉัน'

ไดแอนโพสท่าอยู่บนหลังม้า ในภาพเธอเป็นเด็กสาวผมบลอนด์ มัดผมเป็นมวยสองข้าง
    • Author, รายการเอาต์ลุก (Outlook) ของบีบีซี เวิลด์ เซอร์วิส
  • Published
  • เวลาอ่าน: 7 นาที

คืนนั้นเป็นคืนที่อากาศร้อนในเดือนธันวาคม ปี 2018

ไดแอน ชีแฮน สัตวแพทย์วัย 63 ปี เพิ่งเดินทางกลับถึงบ้านที่บริสเบน ประเทศออสเตรเลีย หลังจากรับประทานอาหารเย็นกับเพื่อน ๆ

ขณะที่เธอนั่งลงบนโซฟา อีเมลฉบับหนึ่งก็เด้งขึ้นมาโทรศัพท์ของเธอ มันมาจากผู้ชายคนหนึ่งที่บอกปีเกิดและชื่อโรงพยาบาลที่เขาเกิด... แล้วก็บอกว่าเขาคิดว่าเธอเป็นแม่ของเขา

"ตอนนั้นสมองผมสับสนไปหมด" ชีแฮนกล่าวกับรายการเอาต์ลุก (Outlook) ของบีบีซี

"ฉันคิดอะไรไม่ออก หายใจไม่ออก และเป็นแบบนั้นอยู่นานหลายชั่วโมง... มันเหมือนประสบการณ์ที่ร่างกายแยกออกจากจิตใจ"

รายละเอียดตรงกันทุกประการ ไดแอนคลอดลูกที่โรงพยาบาลแห่งนั้นในวันนั้นของปี 1976

แต่ลูกชายของเธอเสียชีวิตไปแล้ว

อย่างน้อยนั่นก็เป็นสิ่งที่เจ้าหน้าที่โรงพยาบาลบอกกับเธอ

การตั้งครรภ์ที่ไม่คาดคิด

ในภาพถ่ายขาวดำ เด็กหญิงสองคน (ไดแอนและน้องสาวของเธอ) สวมเสื้อโค้ทอยู่ด้านนอก
คำบรรยายภาพ, ไดแอน (ซ้าย) และน้องสาวของเธอเติบโตมาในครอบครัวที่เคร่งศาสนาอย่างมาก

ไดแอนเกิดในช่วงทศวรรษ 1950 ในเมืองเวลลิงตัน ประเทศนิวซีแลนด์ เธอเติบโตมาในครอบครัวคาทอลิกและเข้าเรียนในโรงเรียนที่บริหารโดยแม่ชี

"(ขณะนั้น) ไม่มีการสอนเพศศึกษาอย่างเป็นทางการ... เขาเตือนเราไม่ให้ขึ้นรถบัสไปกับเด็กผู้ชาย" ไดแอนเล่า

"พวกเขาบอกว่าถ้าเรานั่งที่เดียวกัน เราจะท้อง"

เนื่องจากไม่มีโอกาสเข้าถึงข้อมูลที่ถูกต้องเกี่ยวกับเรื่องเพศ ไดแอนกล่าวว่าเธอไม่เคยคิดที่จะใช้ยาคุมกำเนิดเลยเมื่อเธอตกหลุมรักและมีประสบการณ์ทางเพศครั้งแรกกับริค ชายหนุ่มนักขี่ม้าที่เธอพบขณะทำงานเป็นพี่เลี้ยงเด็กในแคนาดา

"เขาเป็นรักแรกของฉันจริง ๆ เขาเอาใจใส่และจิตใจดี เขามีความสนใจเรื่องม้าเหมือนกับฉัน และเขาก็เป็นนักขี่ม้าที่เก่งกาจมาก"

เดตแรกของพวกเขาเกิดขึ้นที่ร้านแมคโดนัลด์

"เรากินแฮมเบอร์เกอร์กับเฟรนช์ฟรายส์กัน และฉันไม่เคยไปที่ไหนแบบนั้นมาก่อนเลย เขาดูมั่นใจและมีประสบการณ์ชีวิตเยอะ ส่วนฉันก็เผลอใจไปตามอารมณ์"

หลังจากนั้นไม่นาน ริคก็ย้ายไปแคลิฟอร์เนีย ไดแอนไปเยี่ยมเขา แต่เมื่อเธอพลาดเที่ยวบินกลับแคนาดา เธอก็ถูกไล่ออกจากงานทันที

นั่นหมายความว่าเธอไม่มีสิทธิ์ที่จะอยู่ในประเทศนั้นอีกต่อไป เธอจึงเดินทางไปออสเตรเลีย

ตอนนั้นเธอตั้งครรภ์แล้ว แต่ยังไม่รู้ตัว

"อยู่ในภาวะปฏิเสธความจริง"

ในยุคที่ยังไม่มีโทรศัพท์มือถือหรือโซเชียลมีเดีย คู่รักหนุ่มสาวคู่นี้จึงขาดการติดต่อกัน

ไดแอนได้งานทำในฟาร์มเลี้ยงม้าแห่งหนึ่งในซิดนีย์ ฟาร์มแห่งนี้บริหารโดยแพทย์และภรรยาของเขา ผู้ซึ่งมีค่านิยมทางศาสนาคาทอลิกแบบหัวอนุรักษ์เช่นเดียวกับพ่อแม่ของเธอ

ตอนที่ไดแอนรู้ตัวว่าท้องครั้งแรก เธอรู้สึกกลัวมาก

"ฉันยอมรับกับตัวเองไม่ได้ ฉันพูดออกมาดัง ๆ ไม่ได้" เธอกล่าว

เธอใช้เวลาประมาณหกเดือนกว่าจะยอมรับได้ว่าเรื่องนี้กำลังเกิดขึ้น และเธอปกปิดการตั้งครรภ์ของเธอเป็นเวลาหลายเดือนไว้ภายใต้ชุดเครื่องแบบหลวม ๆ ของเธอ

"ตอนนั้นฉันตัวเล็กมาก ฉันทำงานในฟาร์ม เลยใส่ชุดเอี๊ยมทำงาน ซึ่งมันเลยอำพรางได้ง่าย" ไดแอนเล่า

"ยุคนั้นกดดันและเต็มไปด้วยการควบคุม รวมถึงการตัดสินอย่างมาก ในฐานะแม่เลี้ยงเดี่ยว คุณจะถูกตัดสินและถูกสังคมกีดกัน" เธอกล่าว

เมื่อเริ่มมีอาการเจ็บท้องคลอด เธอพยายามรับมือกับอาการเหล่านั้นด้วยตัวเอง แต่เมื่อเธอเริ่มอาเจียน เธอจึงถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล

การเกิด

เธอบรรยายถึงประสบการณ์ของเธอในโรงพยาบาลว่าเป็นประสบการณ์ที่กระทบกระเทือนจิตใจ

"ฉันจำได้ว่าไม่มีใครพูดกับฉันเลย ฉันรู้ว่าตอนที่พวกเขาพาลูกของฉันไป ฉันถูกทิ้งไว้บนโต๊ะในสภาพเปลือยเปล่า ฉันจำได้ว่าเลือดไหลและฉันหนาวมาก"

เธอไม่ได้รับอนุญาตให้อุ้มลูก หรือได้รับแจ้งว่าลูกเป็นเพศหญิงหรือเพศชาย

จากนั้นเธอได้รับแจ้งว่าทารกเสียชีวิตแล้ว

ในช่วงหลายทศวรรษต่อมา เธอไม่ได้บอกใครเลย ไม่ว่าจะเป็นริคหรือพ่อแม่ของเธอ สามีที่เธอแต่งงานด้วยในอีกหลายปีต่อมา หรือลูกทั้งสองที่เธอมีกับเขา

"ฉันคิดว่าฉันพยายามมองทุกอย่างตามความเป็นจริง แล้วมันจะมีประโยชน์อะไรล่ะ? และฉันคิดว่าในตอนนั้นฉันคงบอบช้ำทางจิตใจมากทีเดียว"

เธอทุ่มเทให้กับงานในฐานะสัตวแพทย์และรวมถึงทุ่มให้กับการเรียนอย่างเต็มที่

"ถ้าฉันมีงาน ๆ เดียว ฉันจะทำเพิ่มเป็นสองหรือสามงาน เพื่อที่ฉันจะได้นอนหลับพักผ่อนอย่างเต็มที่ในตอนกลางคืน ฉันไม่อยากคิดอะไรมาก ฉันอยากให้ตัวเองยุ่งอยู่ตลอดเวลา"

ภาพถ่ายระยะใกล้ของหญิงสาว (ไดแอน) ที่มีผมหยิกสีอ่อนยาวประบ่า หันหน้าเข้ากล้อง สวมหมวกรับปริญญาสีดำและชุดครุยปกขาว
คำบรรยายภาพ, ไดแอนตอนที่เธอสำเร็จการศึกษาปริญญาโทบริหารธุรกิจ (MBA)

ความจริงปรากฏ

แต่ขณะนี้หรืออีก 42 ปีต่อมา เธอถูกบังคับให้เผชิญหน้ากับอดีตของเธอ เมื่อเธอได้อ่านข่าวว่าลูกชายของเธอยังมีชีวิตอยู่และถูกครอบครัวอื่นรับไปเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรม ทั้งนี้เธอเลือกที่จะไม่เปิดเผยชื่อของเขา

ต่อมาไดแอนได้รู้ว่าเธอเป็นหนึ่งในผู้หญิงหลายหมื่นคนที่ตกเป็นเหยื่อของนโยบายการรับบุตรบุญธรรมโดยบังคับของออสเตรเลียในช่วงทศวรรษ 1950 ถึง 1970

ในเวลานั้น โบสถ์คาทอลิกและสถาบันอื่น ๆ ได้ร่วมมือกันบีบบังคับให้แม่เลี้ยงเดี่ยวต้องยกบุตรให้ผู้อื่นรับไปเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรม การกระทำดังกล่าวยังรวมถึงการบีบบังคับทางจิตใจ การบังคับแยกแม่และลูก และในบางกรณีก็มีการทุจริตในกระบวนการรับบุตรบุญธรรม

ในปี 2013 รัฐบาลออสเตรเลียยอมรับอย่างเป็นทางการถึงความเสียหายที่เกิดขึ้นกับครอบครัวหลายพันครอบครัว และขอโทษผู้เสียหาย

ในภาพถ่ายขาวดำ เด็กหญิงตัวเล็กผมหยิกสั้นนั่งอยู่บนเก้าอี้เท้าแขนบุผ้าขนาดใหญ่ เธอสวมชุดเดรสแขนกุดลาย และยื่นแขนข้างหนึ่งพาดไปบนเก้าอี้ ขณะที่หันหน้าหนีกล้องและอ้าปากเล็กน้อย
คำบรรยายภาพ, ไดแอนในวัยเด็ก

ในอีเมลนั้น ลูกชายของไดแอนอธิบายว่าเขาไม่ได้ต้องการอะไรจากเธอเลย นอกจากการได้พบเธอและบางทีอาจเป็นไปได้ที่จะพัฒนาความสัมพันธ์กัน

เขากล่าวว่าเขามีชีวิตที่มีความสุข และพ่อแม่บุญธรรมของเขาได้ให้ทุกสิ่งที่เขาต้องการให้แล้ว

"แล้วเขาก็พูดว่า 'อ้อ แล้วก็ขอแจ้งให้ทราบด้วยนะ คุณเป็นคุณยายแล้ว'"

เอกสารที่แนบมาด้วยคือรูปถ่ายของเด็กหญิงผมหยิก

ไดแอนกล่าวว่าทันทีที่เธอเห็นรูปถ่าย เธอก็รู้ได้ทันทีว่าอีเมลนั้นต้องมาจากลูกชายของเธอ

"มีรูปฉันตอนอายุเท่าหลานสาวตอนนี้ ประมาณสองขวบครึ่งถึงสามขวบ แล้วมันดูเหมือนเราเป็นฝาแฝดกันเลย... ฉันตะลึงไปเลย"

กลับมาพบหน้า

สุนัขสีขาวตัวใหญ่ตัวหนึ่งนอนอยู่บนพื้นไม้ในฉากหน้าของคลินิกสัตวแพทย์ โดยมีสายจูงสีน้ำเงินผูกอยู่ และหันหน้าเข้าหากล้อง ขณะที่บุคคลหนึ่ง (ไดแอน) ในชุดแพทย์สีน้ำเงินกำลังคุกเข่าอยู่ข้าง ๆ สุนัข ภาพถ่ายนี้ถ่ายในคลินิกหรือบริเวณต้อนรับสัตว์เลี้ยงที่มีแสงสว่างจ้า โดยมีชั้นวางสินค้าที่เต็มไปด้วยผลิตภัณฑ์ดูแลสุขภาพสัตว์และยาต่าง ๆ อยู่ด้านหลัง
คำบรรยายภาพ, ไดแอนที่คลินิกสัตวแพทย์ของเธอในออสเตรเลีย

แม้ว่าไดแอนจะกังวลว่าการเปิดเผยความลับของเธออาจส่งผลกระทบต่อครอบครัว แต่ลูก ๆ และสามีของเธอก็สนับสนุนความปรารถนาของเธอที่จะได้พบกับลูกชายคนแรกของเธอ

เธอบินไปซิดนีย์เพื่อไปพบเขา และเขาก็ไปรับเธอที่สนามบิน

"เขายืนอยู่ตรงนั้นพร้อมกับช่อดอกไม้สีขาวเล็ก ๆ แล้วกอดฉันแน่น ฉันไม่อยากปล่อยเขาไปเลย"

ทั้งคู่ได้ไปที่บ้านของลูกชาย ที่นั่นไดแอนได้พบกับลูกสะใภ้และหลาน ๆ

ม้าสีน้ำตาลตัวใหญ่ยืนอยู่บนพื้นหญ้าข้าง ๆ ผู้หญิงคนหนึ่ง (ไดแอน) ที่กำลังถือเชือกจูงม้าอยู่ เธอสวมเสื้อสีอ่อน เสื้อกั๊กสีเข้ม และมีหูฟังทางการแพทย์คล้องคอ ภาพถ่ายนี้ถ่ายกลางแจ้งในทุ่งหญ้าที่มีแดดส่องถึง ล้อมรอบด้วยต้นไม้ และแสงธรรมชาติที่สว่างจ้าส่องกระทบพื้นหญ้าจนเกิดเป็นเงา

ไดแอนได้รู้ว่าพ่อแม่บุญธรรมของลูกชายเธอก็ถูกปิดบังความจริงเช่นกัน

"พวกเขาได้รับแจ้งว่าแม่ของเขาไม่สามารถดูแลเขาได้ ต้องการให้เขาได้รับการรับเลี้ยงโดยครอบครัวที่เคร่งศาสนา ต้องการให้เขาใช้ชื่อเฉพาะ และต้องการให้ส่งรูปถ่ายไปที่... ที่อยู่นี้" เธอกล่าว

ต่อมาเธอจึงได้รู้ว่าแม่บุญธรรมของลูกชายได้เขียนจดหมายถึงเธอมานานหลายปีแล้ว

วันหนึ่ง ขณะทั้งสองไปชมคอนเสิร์ตของหลานชายที่โรงเรียน เธอได้ชี้ไปที่ลูกชายของไดแอน ภรรยาของเขา และลูก ๆ ของพวกเขา แล้วพูดว่า "ขอบคุณที่มอบสิ่งเหล่านี้ให้กับพวกเราทุกคน"

ไดแอนบอกว่าช่วงเวลานั้นทำให้หัวใจเธอเจ็บปวด มันเป็นความขัดแย้งในใจที่เธอต้องอยู่กับมันไปตลอดชีวิต

"เขาเกิดมาจากความสัมพันธ์ที่เปี่ยมด้วยความรัก เขาถูกรับเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรม แม้ว่าฉันจะเจ็บปวดมากแค่ไหน และยิ่งเจ็บปวดมากขึ้นไปอีกเมื่อฉันรู้ความจริงเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น... แต่พวกเขารับเลี้ยง [ลูกของฉัน] พวกเขาเลี้ยงดูเขา พวกเขารักเขา พวกเขาดูแลเขา พวกเขาทำทุกอย่าง พวกเขามีความสัมพันธ์ที่ยอดเยี่ยม พวกเขาเป็นคนน่ารัก ยอดเยี่ยม และเป็นคนดีมีน้ำใจ"

ปัจจุบันไดแอนยังคงสานสัมพันธ์กับลูกชายและครอบครัวของเขา และเธอบอกว่าจะไม่ยอมให้ความโกรธครอบงำเธอ

"ฉันไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรที่เกิดขึ้นได้เลย ทั้งคนที่เกี่ยวข้อง บรรทัดฐานของสังคม และวัฒนธรรม... ฉันอยากทุ่มเทพลังงานไปกับการสร้างความสัมพันธ์กับลูกที่ฉันสูญเสียไปตลอด 40 ปีมากกว่า"

บทความนี้ดัดแปลงมาจากตอนหนึ่งของรายการเอาต์ลุก (Outlook) ทางช่องบีบีซี ชื่อตอน : 'They said my baby died; 42 years later he emailed me' (เขาบอกฉันว่าลูกเสียชีวิตแล้ว แต่ 42 ปีต่อมา ลูกส่งอีเมลมาหาฉัน)