شما در حال مشاهده نسخه متنی وبسایت بیبیسی هستید که از داده کمتری استفاده میکند. نسخه اصلی وبسایت را که شامل تمام تصاویر و ویدیوهاست، مشاهده کنید.
بازگشت به وبسایت یا نسخه اصلی
اطلاعات بیشتر درباره نسخه لایت که برای مصرف کمتر حجم دادههاست
عفو بینالملل: حمله پاکستان به مرکز ترک اعتیاد «امید» به عنوان جنایت جنگی احتمالی بررسی شود
سازمان عفو بینالملل گفته است که حمله هوایی پاکستان به مرکز ترک اعتیاد «امید» در کابل که حدود چهار ماه پیش رخ داد، نقض جدی قوانین بینالملل بشردوستانه محسوب میشود. به گفته این سازمان، این حمله پاکستان باید به عنوان یک جنایت جنگی احتمالی بررسی شود.
عفو بینالملل در گزارش تازهای گفته است هیچ مدرکی که نشان دهد این مرکز به عنوان انبار تسلیحات و مهمات استفاده میشد، پیدا نکرده است.
این سازمان تأکید میکند که صدها غیرنظامی در این حمله کشته شدند.
پاکستان در آن زمان ادعا کرده بود که این مرکز یک انبار تسلیحات و مهمات بوده است.
اما سازمان عفو بینالملل میگوید که در حمله به مرکز تداوی معتادان در کابل در فاصله شبهای پانزدهم و شانزدهم مارچ، دستکم ۲۶۹ غیرنظامی کشته و بیش از ۱۲۰ تن دیگر زخمی شدهاند.
به گفته این سازمان بینالمللی، بیش از یک هزار بیمار در زمان حمله در این مرکز حضور داشتند.
سازمان عفو بینالملل میگوید که بیش از ۶۰ عکس و ویدیو را ارزیابی و راستیآزمایی کرده است که بیشتر آنها بلافاصله پس از حمله به مرکز «امید» ثبت شده بودند.
این ارزیابی همچنین شامل ویدیوهایی است که ارتش پاکستان برای حمایت از ادعای خود منتشر کرده بود؛ ادعایی مبنی بر اینکه «این مرکز برای نگهداری سلاح و مهمات استفاده میشده است».
این سازمان بیش از ۳۰ تصویر ماهوارهای از منطقه را نیز بررسی کرده، ویدیوهای تأییدشده را تحلیل نموده و با کارکنان فعلی و پیشین مرکز امید و شفاخانه ابنسینا گفتوگو کرده است.
شفاخانه ابنسینا در جوار این مرکز واقع شده است.
همچنین با افرادی که بلافاصله پس از حمله به محل حادثه رفته بودند و نیز با اعضای خانوادههای قربانیان مصاحبه شده است.
برخی از افراد مصاحبهشونده حملات را با چشم خود دیده بودند و شماری دیگر در روند انتقال و خارج کردن زخمیها و قربانیان مشارکت داشتند.
در این گزارش آمده است که چند هفته پس از حمله، سازمان عفو بینالملل با وزارت امور خارجه پاکستان تماس گرفت و در خصوص اقدامات دولت برای بررسی خطاهای احتمالی در تعیین هدف، درخواست شفافسازی کرد.
این سازمان همچنین از پاکستان خواسته است که برای اثبات ادعای خود مبنی بر اینکه هدف حمله انبار سلاح و مهمات بوده است، اسنادی ارائه کند.
اما عفو بینالملل میگوید که تا زمان انتشار این گزارش، هیچ پاسخی دریافت نکرده است.
این سازمان همچنین گفته است که در تصاویر ثبتشده هیچگونه نشانی از انفجارهایی که بتواند وجود انبار مهمات را پس از حمله پاکستان ثابت کند، دیده نمیشود.
ایزابیل لاسی، مدیر منطقهای عفو بینالملل در جنوب آسیا، گفته است نتایج تحقیقات آنها به قاطعیت نشان میدهد که این مکان بر اساس حقوق بینالملل بشردوستانه یک هدف نظامی مشروع نبوده است.
شواهدی که پاکستان تا کنون منتشر کرده است، این نتیجهگیری را که این حمله غیرقانونی بوده و به غیرنظامیان و اموال غیرنظامی آسیب رسانده است، رد نمیکند.
به گفته سازمان عفو بینالملل، بررسیهای آنها نشان میدهد که مرکز «امید» سالها به عنوان یک مرکز ترک اعتیاد فعالیت میکرده و اطلاعات، گزارشها و مستندات رسانهای مربوط به این مرکز برای همگان قابل مشاهده بوده است.
این سازمان میگوید حتی لوحههای بزرگی که روی دروازه این مرکز نصب شده بود، به وضوح نشان میداد که این مکان مرکز درمان معتادان است.
عفو بینالملل از پاکستان خواسته است تا نحوه انتخاب این هدف را بررسی کند و مسئولان احتمالی این حمله را وادار به پاسخگویی نماید.
گزارش مشابه سازمان دیدهبان حقوق بشر
پیش از این، سازمان دیدهبان حقوق بشر نیز گفته بود که بررسیهای این نهاد نشان میدهد که «مرکز ترک اعتیاد امید هیچ کاربرد نظامی نداشته و حمله به آن، اقدامی بدون تفکیک و غیرقانونی بوده است».
این سازمان تصریح کرده بود که مطابق قوانین جنگی: «نیروهای مهاجم باید میان غیرنظامیان و اهداف نظامی تمایز قائل شوند و تنها اهداف نظامی را هدف قرار دهند. نیروهای مدافع نیز موظفاند از استقرار اهداف نظامی در مناطق پرجمعیت خودداری کنند. تخلفات یک طرف، توجیهکننده نقض قوانین توسط طرف دیگر نیست و هر دو طرف ملزم به رعایت تعهدات خود برای حفاظت از جان غیرنظامیان هستند.»
دیدهبان حقوق بشر خواستار تحقیقات بیطرفانه در مورد حملات پاکستان به اهداف غیرنظامی به ویژه مرکز ترک اعتیاد «امید» شده بود.
بر اساس گزارشهای یوناما، دفتر نمایندگی ملل متحد در افغانستان، تنها در سه ماه نخست سال ۲۰۲۶، حملات فرامرزی نیروهای پاکستانی بیش از ۷۵۰ کشته و زخمی در میان غیرنظامیان افغان بر جای گذاشته است که بخش عمده آن ناشی از حملات هوایی در شرق و جنوب افغانستان بوده است.
