'Bebeğimin öldüğünü söylediler, oğlum 42 yıl sonra e-posta gönderdi'

Diane at üzerinde poz veriyor. Genç bir kız olarak görülen Diane'ın sarı saçları iki yandan topuz şeklinde toplanmış.
Fotoğraf altı yazısı, Diane Sheehan 1976'da doğum yapmış, hastane ona bebeğinin öldüğünü söylemişti.
    • Yazan, Outlook, BBC Dünya Servisi
  • Yayın tarihi
  • Okuma süresi 6 dk

Aralık 2018'de sıcak bir geceydi.

63 yaşındaki veteriner hekim Diane Sheehan, arkadaşlarıyla akşam yemeği yedikten sonra Avustralya'nın Brisbane şehrindeki evine yeni gelmişti.

Kanepeye oturduğu sırada telefonuna bir e-posta geldi. E-postayı gönderen adam doğum yılını ve doğduğu hastanenin adını yazmış... ve sonra da onun annesi olduğunu düşündüğünü belirtmişti.

Sheehan, BBC'nin Outlook programına verdiği demeçte, "Zihnim tamamen bulandı" dedi.

"Hiçbir şey düşünemiyordum, nefes alamıyordum ve bu saatlerce sürdü... Bedenimden ayrılmış gibiydim."

Ayrıntılar birebir örtüşüyordu. Diane 1976'da o tarihte o hastanede doğum yapmıştı.

Ama oğlu ölmüştü.

En azından hastane personeli ona öyle söylemişti.

Beklenmedik gebelik

İki genç kız (Diane ve kız kardeşi) siyah beyaz bir fotoğrafta dışarıda palto giymiş halde görülüyor.
Fotoğraf altı yazısı, Diane (solda) ve kız kardeşi son derece dindar bir ailede büyüdüler.

1950'lerde Yeni Zelanda'nın Wellington şehrinde doğan Diane, Katolik bir ailede büyüdü ve rahibeler tarafından yönetilen bir okula gitti.

"Resmi bir cinsel eğitim yoktu... Erkeklerle otobüse binmememiz konusunda uyarıldık" diye hatırlıyor Diane.

"Bize aynı koltuğa oturursak hamile kalacağımızı söylediler."

Cinsellikle ilgili doğru bilgilere erişimi olmayan Diane, Kanada'da çocuk bakıcısı olarak çalışırken tanıştığı genç bir binici olan Rick'e aşık olup ilk cinsel deneyimlerini yaşadığında korunma yöntemlerini kullanmayı hiç düşünmediğini söylüyor.

"Gerçekten de ilk aşkımdı. Çok ilgi gösteriyordu. Nazikti. Benim gibi atlara meraklıydı. Muhteşem bir biniciydi."

İlk buluşmaları bir McDonald's'ta oldu.

"Hamburger ve patates kızartması yedik ve daha önce hiç böyle bir yere gitmemiştim. Adam kendine güvenli ve bilgiliydi. Ben ise o anın büyüsüne kapılmıştım."

Kısa süre sonra Rick California'ya taşındı. Diane onu ziyaret etti, ancak Kanada'ya dönüş uçuşunu kaçırınca işinden oldu.

Bu da onun artık ülkede kalma hakkına sahip olmadığı anlamına geliyordu ve bu yüzden Avustralya'ya gitti.

O zaman zaten hamileydi ama henüz bunun farkında değildi.

'İnkar hâli'

Cep telefonlarının ve sosyal medyanın olmadığı bir dönemde, genç çift birbirleriyle iletişimlerini kaybettiler.

Diane, Sydney'de, ailesiyle aynı muhafazakar Katolik değerlerini paylaşan bir doktor ve karısının işlettiği bir at çiftliğinde iş buldu.

Diane hamile olduğunu ilk fark ettiğinde çok korkmuştu.

"Bunu kendime itiraf edemedim. Sesli olarak da söyleyemedim" diyor.

Bu durumu kabullenmesi yaklaşık altı ay sürmüş ve hamileliğini aylarca bol üniformasının altında saklamıştı.

"Çok ufak tefektim. Çiftlikte çalışıyordum, bu yüzden tulum giyiyordum, kolayca gizleyebiliyordum" diye hatırlıyor Diane.

"O zamanlar çok baskıcı, çok kontrolcü ve yargılayıcıydı. Bekar bir anne olarak, toplum tarafından yargılanır ve neredeyse dışlanırdınız" diyor.

Doğum sancıları başladığında, kendi başına bunlarla başa çıkmaya çalışmış, kusmaya başlayınca hastaneye kaldırılmıştı.

Doğum

Hastanedeki deneyimini travmatik olarak nitelendiriyor.

"Kimsenin benimle doğru dürüst konuşmadığını hatırlıyorum. Bebeğimi benden aldıklarında beni çıplak bir şekilde bir masaya bıraktıklarını biliyorum. Kanama geçirdiğimi ve çok üşüdüğümü hatırlıyorum."

Bebeğini kucağına almasına izin verilmemiş ve bebeğin kız mı erkek mi olduğu da söylenmemişti.

Ardından bebeğin öldüğünü söylediler.

Sonraki on yıllar boyunca kimseye anlatmamıştı; ne Rick'e, ne ailesine, ne yıllar sonra evlendiği kocasına, ne de ondan olan iki çocuğuna.

"Sanırım gerçekçi olmaya çalışıyordum. Ne anlamı var ki? Ve sanırım o aşamada epey yıpranmıştım."

Kendini hem veterinerlik mesleğine hem de eğitimine adamıştı.

"Tek bir işim olsa, iki ya da üç tane yapıyordum. Böylece geceleri yatağa tamamen bitkin bir halde gidiyordum. Düşünmek zorunda kalmaktansa olabildiğince meşgul olmak istiyordum."

Omuz hizasında kıvırcık açık renk saçlı bir kadın (Diane), kameraya dönük, siyah mezuniyet kepi ve beyaz yakalı akademik cübbe giymiş halde yakın çekim bir portrede gösteriliyor.
Fotoğraf altı yazısı, Diane, mezun olduğunda

Vahiy

Ancak şimdi, 42 yıl sonra, isminin gizli kalmasını tercih eden oğlunun hayatta olduğunu ve başka bir aile tarafından evlat edinildiğini okuyunca geçmişiyle yüzleşmek zorunda kalmıştı.

Diane daha sonra, 1950'ler ve 1970'ler arasında Avustralya'nın zorla evlat edinme politikalarının mağduru olan on binlerce kadından biri olduğunu öğrenecekti.

O dönemde Katolik Kilisesi ve diğer kurumlar, bekar anneleri çocuklarını evlatlık vermeye zorlamak için işbirliği yapmıştı. Bu uygulamalar arasında psikolojik baskı, anne ve çocukların zorla ayrılması ve bazı durumlarda evlat edinme sürecinde usulsüzlükler yer alıyordu.

2013 yılında Avustralya hükümeti, binlerce ailenin gördüğü zararı resmen kabul etti ve mağdurlardan özür diledi.

Siyah beyaz bir fotoğrafta, kısa kıvırcık saçlı küçük bir çocuk büyük, döşemeli bir koltukta oturuyor. Desenli, kolsuz bir elbise giymiş ve bir kolunu koltuğun üzerinden uzatmış, ağzı açık bir şekilde kameradan uzağa bakıyor.
Fotoğraf altı yazısı, Diane çocukken

Diane'in oğlu e-postasında, tek isteğinin onunla tanışmak ve belki de bir ilişki kurmak olduğunu açıkladı.

Mutlu bir hayat yaşadığını ve evlat edinen ailesinin kendisine ihtiyacı olan her şeyi sağladığını söyledi.

"Sonra da 'Bu arada, bilmenizi isterim ki, siz artık büyükannesiniz' diye yazmıştı."

Ekte kıvırcık saçlı bir kızın fotoğrafı vardı.

Diane, fotoğrafı görür görmez e-postanın oğlundan geldiğini anladığını söylüyor.

"Torunumun yaşında, yani muhtemelen iki buçuk ya da üç yaşındayken çekilmiş bir fotoğrafım var ve sanki ikiz gibiyiz... Başım döndü."

Buluşma

Veteriner kliniğinin ön planında, ahşap bir zeminde yatan büyük beyaz bir köpek, mavi bir tasma ile bağlı ve kameraya dönük halde görülüyor; yanında ise mavi tıbbi üniforma giymiş bir kişi (Diane) diz çökmüş durumda. Fotoğraf, arka planda hayvan sağlığı ürünleri ve ilaçlarla dolu rafların bulunduğu, parlak ışıklı bir klinik veya evcil hayvan bakım resepsiyon alanında çekilmiştir.
Fotoğraf altı yazısı, Diane, Avustralya'daki veteriner kliniğinde

Diane, sırrını açığa çıkarmanın ailesini nasıl etkileyebileceğine dair endişeleri taşıyordu. Eşi ve ondan olan çocukları, Diane'in ilk çocuğuyla tanışma isteğini desteklediler.

Onunla buluşmak için Sydney'e uçtu ve oğlu onu havaalanında karşıladı.

"Elinde küçük bir buket beyaz çiçekle orada duruyordu, bana kocaman sarıldı ve onu bırakmak istemedim."

Onun evine gitmiş ve orada gelini ve torunlarıyla buluşmuştu.

Çimenlerin üzerinde duran iri kahverengi bir atın yanında, atın yularını tutan bir kadın (Diane) var. Kadın açık renkli bir gömlek, koyu renkli bir yelek giymiş ve boynunda stetoskop taşıyor. Fotoğraf, ağaçlarla çevrili güneşli bir çayırda, parlak doğal ışığın çimenlerin üzerine gölge düşürdüğü bir ortamda çekilmiştir.

Oğlunu evlat edinen anne babasının da yanıltıldığını öğrendi.

"Onlara annesinin ona bakamayacağı, dindar bir aile tarafından evlat edinilmesini istediği, ona belirli bir isim verilmesini istediği, fotoğraflarının şu adrese gönderilmesini istediği söylenmiş."

Daha sonra oğlunu evlat edinen annenin kendisine yıllarca mektup yazdığını keşfedecekti.

Bir gün, ikisi birlikte torununun okul konserlerinden birine katıldıklarında, Diane'in oğluna, gelinine ve çocuklarına doğru işaret ederek, "Bize bunların hepsini verdiğiniz için teşekkür ederim" dedi.

Diane o anın kendisini mahvettiğini söylüyor. Bunun, yaşamak zorunda olduğu bir çelişki olduğunu belirtiyor.

"O, sevgi dolu bir evde büyüdü. Sevgi dolu bir evde. Yaşadığım acılara rağmen, hatta şimdi olanların ardındaki gerçeği bildiğim için daha da çok acı çekiyorum... Ama onlar [çocuğumu] evlat edindiler, büyüttüler, sevdiler, ona baktılar, her şeyi yaptılar, harika bir ilişkileri vardı. Çok sevimli, harika, dürüst insanlardı."

Bugün Diane, oğlu ve ailesiyle olan ilişkisini büyütmeye devam ediyor ve öfkenin kendisini ele geçirmesine izin vermeyeceğini söylüyor.

"Olanları değiştiremem. Olayda yer alan insanlar, normlar ve kültür... Enerjimi 40 yıl boyunca kaybettiğim çocuğumla yeniden ilişki kurmaya harcamak istiyorum."

Bu makale, BBC'nin Outlook programının bir bölümünden uyarlanmıştır: 'Bebeğimin öldüğünü söylediler; 42 yıl sonra bana e-posta gönderdi'.

Orijinali İngilizce olan bu makalenin çevirisinde yapay zekadan yararlandık. Yayınlanmadan önce çeviriyi bir BBC gazetecisi kontrol etti. Yapay zekayı nasıl kullandığımız hakkında daha fazla bilgi burada.