خودآموز مقاومت جلوی ماشین‌های گلزنی؛ چطور مسی، امباپه، هالند و کین را مهار کنیم؟

جام جهانی همیشه زمانی جذاب‌تر و خاص‌تر می‌شود که ستاره‌های بزرگ فوتبال در آن بدرخشند.

در دو هفته اول مسابقات، چهار تن از برترین مهاجمان فوتبال جهان با نمایشی خیره‌کننده و ویرانگر، ورود خود به جام جهانی را اعلام کردند؛ گویی هر یک از درخشش دیگری انگیزه می‌گرفت و به زمین می‌آمد.

کیلیان امباپه، ستاره رئال مادرید با دو گل در پیروزی ۳ بر ۱ فرانسه برابر سنگال آغازگر این روند بود. او در دیدار بعدی مقابل عراق هم دو گل دیگر زد تا شمار گل‌هایش در این دوره از جام جهانی به چهار برسد و مجموع گل‌هایش در تاریخ این رقابت‌ها را به شانزده گل افزایش دهد؛ آماری که او را در کنار میروسلاو کلوزه آلمانی، قرار داد.

سپس نوبت به ارلینگ هالند، مهاجم منچسترسیتی رسید تا قدرت گلزنی خود را به رخ بکشد. او هم راه امباپه را دنبال کرد؛ ابتدا با دو گل در پیروزی ۴ بر ۱ نروژ مقابل عراق درخشید و سپس در برد ۳ بر ۲ برابر سنگال دو بار دیگر دروازه حریف را باز کرد تا با چهار گل در دو مسابقه، خود را در جمع مدعیان اصلی کفش طلای جام جهانی قرار دهد.

اما طوفان اصلی را لیونل مسی، ستاره اینتر میامی به پا کرد. او با ثبت هت‌تریک در مسابقه اول و زدن دو گل در مسابقه دوم، بار دیگر جادوی همیشگی‌اش را به نمایش گذاشت و آرژانتین را به پیروزی‌های سه بر صفر مقابل الجزایر و دو بر صفر برابر اتریش رساند. مسی با این پنج گل، نه‌تنها ثابت کرد که در آستانه ۳۹ سالگی همچنان در بالاترین سطح فوتبال جهان قرار دارد، بلکه نام خود را در صدر جدول برترین گلزنان تاریخ جام جهانی با هجده گل قرار داد.

و در نهایت نوبت به هری کین، کاپیتان انگلیس و مهاجم بایرن مونیخ می‌رسد. او هم با دو گل در پیروزی ۴ بر ۲ برابر کرواسی نقش اصلی را ایفا کرد تا این چهار مهاجم بزرگ، همگی شروعی طوفانی در جام جهانی داشته باشند.

آیا این دوره از مسابقات جام جهانی، جام ستاره‌های خط حمله خواهد بود؟

اگر مقابل چنین بازیکنانی قرار بگیرید، چگونه باید آنها را مهار کنید؟ چهار بازیکن کاملا متفاوت، با سبک‌های متضاد اما به یک اندازه موثر.

اشلی ویلیامز، مدافع سابق اورتون و تیم ملی ولز به بخش ورزش بی‌بی‌سی توضیح می‌دهد که چگونه می‌توان مقابل ماشین‌های گلزنی دفاع کرد.

مسی؛ او را به سمتی هدایت کن که برایت قابل کنترل‌تر باشد

مسی روز چهارشنبه ۳۹ ساله می‌شود، اما با توجه به نمایش درخشانش مقابل الجزایر و اتریش، هرگز نمی‌توان این سن را باور کرد.

«هت‌تریک» و سپس «دبل» او باعث شد تا از میروسلاو کلوزه آلمانی که پیش از شروع مسابقات، بهترین گلزن تاریخ جام جهانی با ۱۶ گل بود عبور کند و بهترین گلزن تاریخ جام جهانی لقب گیرد. هرچند امباپه تنها دو گل با این رکورد فاصله دارد.

وقتی مسی در چنین فرمی قرار دارد و ۱۲۲ گل ملی در کارنامه‌اش ثبت شده، چگونه می‌توان او را متوقف کرد؟

ویلیامز می‌گوید: «این بیشتر یک کار تیمی است. البته به‌عنوان یک مدافع معتقدم که کمی هم به شانس نیاز داریم. نکته اول این است که باید تمام حالات را در نظر بگیری. گاهی باید بیش از حد به او نزدیک شد و گاهی عقب کشید و اجازه داد تا هافبک‌ها پرس کنند.»

«تا حد امکان باید با جای‌گیری و فاصله مناسب، مسی را به منطقه‌ای هدایت کرد که بهتر بتوان او را کنترل کرد. مسی از آن دسته بازیکنانی است که اگر مجبور باشی بین دو گزینه یکی را انتخاب کنی، ترجیح می‌دهی بازیکن دیگری شوت بزند، نه او.»

به گفته ویلیامز، حتی مجبور کردن مسی به استفاده از پای ضعیف‌ترش هم چندان موثر نیست: «مهم نیست بخواهی او را به کدام سمت هدایت کنی؛ توپ همیشه در کنترل اوست.»

«مرکز ثقل پایین، تعادل فوق‌العاده و لمس توپ استثنایی دارد؛ بنابراین می‌تواند توپ را هر طور که بخواهد جابه‌جا کند و تو را به موقعیتی ببرد که اصلا نمی‌خواهی آنجا باشی.»

امباپه؛ باید تمام مدت روی او متمرکز بمانید

ویلیامز تجربه بازی مقابل امباپه را در تیم ملی ولز دارد. در نوامبر ۲۰۱۷، زمانی که امباپه جوانی ۱۸ ساله بود، ویلیامز در یک دیدار دوستانه در پاریس به مدت ۸۴ دقیقه مامور مهار او شد.

امباپه در آن مسابقه گل نزد، اما پاس گل دوم را به اولیویه ژیرو داد تا فرانسه دو بر صفر پیروز شود.

جالب اینکه دو گل امباپه مقابل سنگال باعث شد او با ۵۸ گل از ژیرو عبور کند و بهترین گلزن تاریخ فرانسه شود.

ویلیامز در مورد او می‌گوید: «بازی کردن مقابل امباپه بسیار سخت بود. امباپه نسبت به مسی مستقیم‌تر بازی می‌کند. نمی‌گویم بهتر است اما دفاع کردن مقابل او به همان اندازه سخت است.»

«وقتی دریبل می‌زند، معمولا سرعت بیشتری دارد. با شدت و سرعت بیشتری در یک چرخش یا تغییر جهت، توپ را به جایی که می‌خواهد می‌برد.»

«وقتی مقابل مهاجمی بازی می‌کنی که همیشه با حداکثر سرعت حرکت می‌کند، تو هم وارد همان ریتم می‌شوی و با همان سرعت دفاع می‌کنی؛ در حالی که مسی ابتدا سرعتت را کم می‌کند و بعد ناگهان سرعت خود را افزایش می‌دهد.»

«اگر حق انتخاب داشته باشم، ترجیح می‌دهم مقابل امباپه بازی کنم، چون می‌توان تمام مدت روی او متمرکز ماند. فرانسه مجموعه‌ای از مهاجمین تراز اول جهان را در اختیار دارد و بنابراین امباپه تنها بازیکنی نیست که باید نگرانش بود.»

«باید حتما تک تک حرکات بازیکنان حریف را آنالیز کنید. مثلا مایکل اولیسه بیشتر دوست دارد به داخل بزند و با پای چپ بازی کند و همین می‌تواند باعث شروع حرکت عثمان دمبله یا امباپه شود. این الگوها باید کاملا بررسی شوند.»

«اگر تمام توجه‌ات را روی امباپه بگذاری، سایر بازیکنان به تو ضربه خواهند زد. کل تیم باید هماهنگ و با یک برنامه واحد عمل کند.»

هالند؛ قبل از هر چیز باید پاس‌های پشت دفاع را قطع کنید

هالند تا ۲۵ سالگی منتظر ماند تا نه تنها اولین بازی خود در جام جهانی، بلکه نخستین حضورش در یک تورنمنت مهم بین‌المللی را تجربه کند و به نظر می‌رسد که قصد دارد تا تمام فرصت‌های از دست‌رفته گذشته را جبران کند.

ویلیامز می‌گوید: «او کاملا برعکس امباپه و مسی است. بدون توپ تو را شکست می‌دهد و همین موضوع او را خطرناک‌تر می‌کند. دوست داری خط دفاع را جلو بکشی و به هافبک‌ها کمک کنی تا مجبور نباشند فضای زیادی را پوشش دهند ولی به محض اینکه پشت سرت خالی شود، او فورا از آن استفاده خواهد کرد.»

به گفته ویلیامز، یکی از کلیدهای مهار هالند این است که اجازه ندهید هم‌تیمی‌هایش توپ را به او برسانند: «قبل از هر چیز باید جلوی پاس‌های در عمق را بگیرید تا توپ کمتری به او برسد. اگر بتوانید فاصله خطوط را حفظ کنید و فرصت‌های کمتری به هالند بدهید، شانس مهار او را خواهید داشت.»

«او به ندرت عقب می‌آید. بیشتر توپ را می‌گیرد، چهار نفر را دریبل می‌کند و خودش گل می‌زند؛ بنابراین تا حد زیادی وابسته به پاس‌هایی است که دریافت می‌کند.»

هالند با ۵۹ گل در تنها ۵۲ بازی ملی، مرگبارترین آمار گلزنی را در میان این چهار نفر دارد: «او کشنده‌تر از بقیه است. اگر یک موقعیت به دست بیاورد، احتمالا آن را به گل تبدیل می‌کند.»

اما در نبردهای تک‌به‌تک چطور؟

ویلیامز می‌گوید: «در اطراف محوطه جریمه باید کاملا به او بچسبی و سعی کنی تا مجبور شود با پای راست بازی کند. مدافع باید تا جایی که می‌تواند قدرتمند باشد؛ دنبال حرکات پیچیده نباشد، توپ را دور کند و برای تیمش زمان بخرد.»

کین؛ شاید بهترین شوت‌زن بین این چهار مهاجم

کین ۳۲ ساله برای ویلیامز چهره‌ای آشناست، چرا که کاپیتان انگلیس حدود ۱۰ سال پیش، پنج بار در دیدارهای تاتنهام مقابل سوانزی و اورتون که ویلیامز در آنها بازی می‌کرد، گل زده است.

اما هری کین سال ۲۰۲۶ با هری کین سال ۲۰۱۶ تفاوت زیادی دارد.

ویلیامز می‌گوید: «آن زمان تحرک بیشتری داشت و کمی سریع‌تر بود. بیشتر پشت مدافعان فرار می‌کرد. اما الان قرار نیست با دریبل از تو عبور کند؛ بنابراین باید خیلی نزدیکش باشی و اجازه شوت زدن به او ندهی. به نظر من کیفیت شوت‌زنی او از همه این بازیکنان بهتر است.»

کین که اکنون ۸۱ گل ملی در کارنامه دارد، تمایل زیادی به عقب آمدن و مشارکت در بازیسازی نشان می‌دهد و اغلب می‌توان او را نزدیک خط میانی یا حتی در نیمه زمین خودی دید.

ویلیامز می‌گوید: «همین بخش از بازی کین است که او را متمایز می‌کند. مقابل کرواسی بارها به میانه میدان آمد تا از توانایی‌هایش، به‌ویژه پاس‌های در عمقش استفاده کند.»

«من اگر باشم، در خط دفاع می‌مانم و با هافبک‌ها ارتباط برقرار می‌کنم. به محض این که او به منطقه خاصی رسید، وظیفه مهارش با آن‌ها است و من سعی می‌کنم عقب‌تر بمانم تا فضای پشت سر را پوشش دهم.»

«به هافبک دفاعی می‌گفتم، "می‌دانم که شاید مجبور شوی هم بازیکن خودت را مهار کنی و هم کین را، اما باید با این وضعیت کنار بیاییم." نقش کین چالش متفاوتی ایجاد می‌کند، زیرا به بازیکنانی مانند نونی مادوئکه، جود بلینگام و آنتونی گوردون اجازه می‌دهد از فضاهای ایجادشده استفاده کنند.»

«اولویت اصلی، بازیکنانی هستند که بدون توپ به فضا حمله می‌کنند. از دید یک مدافع، لزوما مهم‌ترین کار بستن کین در میانه میدان نیست.»

«بازی مقابل تیمی که همزمان از چند جهت تهدید می‌کند بسیار دشوار است. بزرگترین اشتباه، ایجاد شکاف در خط دفاع و فرار بازیکنان به پشت مدافعان است. فکر می‌کنم در تیم انگلیس، این بزرگ‌ترین سلاح آن‌هاست.»