نانا پاتیکار، بازیگر باسابقه هندی، در ۷۵ سالگی درگذشت

نانا پاتیکار، بازیگر باسابقه هندی که به‌خاطر نقش‌آفرینی‌های پرقدرت و شیوه خاص بیان دیالوگ‌هایش شهرت داشت، در ۷۵ سالگی در گوا درگذشته است. پسرش مالهار این خبر را به بی‌بی‌سی مراتی تایید کرده است.

پاتیکار، یکی از چهره‌های شناخته‌شده سینمای هند، سه جایزه ملی فیلم هند را به دست آورده بود و بیشتر به‌خاطر بازی در نقش شخصیت‌های پیچیده و اغلب تندخو شناخته می‌شد. او همچنین از چهره‌های برجسته سینما و تئاتر به زبان مراتی بود.

او بامداد پنج‌شنبه پس از آن‌که در خانه‌اش در گوا بیهوش پیدا شد، به شفاخانه انتقال یافت.

داکتر شکر سالکار از شفاخانه مانیپال در گوا به خبرگزاری ای‌ان‌آی گفت: «با وجود ۴۵ دقیقه تلاش پیوسته برای احیای قلبی و تنفسی، نتوانستیم او را احیا کنیم.»

روز پنج‌شنبه، نارندرا مودی، نخست‌وزیر هند، در صدر کسانی بود که به نانا پاتیکار ادای احترام کردند. او از توانایی پاتیکار در بازی نقش‌های گوناگون و شخصیت صریح و بی‌پرده‌اش ستایش کرد.

مودی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت شخصیت‌هایی که پاتیکار بازی کرده است، «برای نسل‌ها در یادها باقی خواهد ماند» و افزود که مرگ او «خلأ بزرگی در دنیای هنر» بر جای گذاشته است.

اکشی کومار، ستاره بالیوود که در فیلم کمدی «ولکام» در کنار پاتیکار بازی کرده بود، از او به‌عنوان بازیگری کم‌نظیر یاد کرد که صدا، قدرت بازی و صداقتش می‌توانست توجه تماشاگران را به خود جلب کند.

پاتیکار در سال ۱۹۷۸ با فیلم «گمن» وارد سینما شد و پس از آن در چندین فیلم نقش‌های کوچک‌تری بازی کرد. اما قدرت بازی او روی پرده به‌راحتی قابل چشم‌پوشی نبود. سرانجام در سال ۱۹۸۹ با بازی در فیلم «پرِندا» به شهرت گسترده‌ای در سراسر هند رسید.

او برای بازی در نقش «آنا»، یک گانگستر در این فیلم، نخستین جایزه ملی فیلم هند و همچنین جایزه فیلم‌فیر را دریافت کرد.

پس از آن، مسیر موفقیت او ادامه یافت و در دهه ۱۹۹۰ شخصیت‌های به‌یادماندنی زیادی را در فیلم‌های مختلف بازی کرد. تنوع نقش‌هایی که ایفا می‌کرد، گستردگی استعداد و مهارت او در بازیگری را نشان می‌داد.

بازی پاتیکار در نقش «میجر چوهان» در فیلم «پراهار» که خودش آن را کارگردانی نیز کرده بود، با تحسین روبه‌رو شد. نقش‌های دیگر او، از جمله قهرمان میهن‌دوست فیلم «تیرنگا» و شخصیت «پراتاپ نارایان تیلاک» در فیلم «کرانتی‌ویر» نیز برایش تحسین و جوایزی به همراه داشت.

درست زمانی که منتقدان تصور می‌کردند بازی در نقش شخصیت‌های پرخروش و تند، ویژگی اصلی کار اوست، پاتیکار خلاف آن را ثابت کرد. او در فیلم «خاموشی» با بازی در نقش مردی که نمی‌توانست بشنود یا صحبت کند، اجرای چشمگیری ارائه کرد.

فیلم «راج‌نیتی» ساخته پراکاش جا در سال ۲۰۱۰، بُعد دیگری از توانایی بازیگری نانا پاتیکار را نشان داد. او در این فیلم نقش یک سیاستمدار زیرک را با مهارت بازی کرد.

کارنامه پاتیکار نشان‌دهنده تنوع گسترده نقش‌های اوست. او نقش‌های کاملاً متفاوت، از یک گانگستر بدنام گرفته تا یک افسر پولیس، را به‌خوبی بازی می‌کرد. او گاهی پشت کمره نیز فعالیت داشت و به‌عنوان کارگردان و نویسنده کار می‌کرد.

سه جایزه ملی فیلم هند که پاتیکار برای فیلم‌های «پرِندا»، «کرانتی‌ویر» و «اگنی ساکشی» دریافت کرد، نشان دیگری از گستردگی و تنوع کارنامه هنری اوست.

پاتیکار همچنین از چهره‌های تاثیرگذار تئاتر به زبان‌های مراتی و هندی بود. او پیش از ورود به سینما در تئاتر فعالیت داشت و در همان‌جا شیوه خاص و پرقدرت بیان دیالوگ‌ها را پرورش داد و توانایی‌اش را در بازی نقش‌های پرتنش و قدرتمند تقویت کرد.

«پوروش» و «حمیدابای چی کوتی» از مشهورترین نمایش‌های او بودند. پاتیکار با وجود موفقیت در سینما، در تمام دوران حرفه‌ای خود به فعالیت در تئاتر نیز ادامه داد.

پاتیکار به‌خاطر فعالیت‌های اجتماعی‌اش نیز شناخته می‌شد و در انتقاد از دولت وقت، بی‌پرده سخن می‌گفت. او در انتقاد علنی از وزیران و سیاست‌های‌شان صریح بود و معمولاً از بیان دیدگاه‌هایش خودداری نمی‌کرد.

مسایل مربوط به کشاورزان برای او اهمیت ویژه‌ای داشت.

فعالیت او تنها به اظهارنظر محدود نبود. پاتیکار در سال ۲۰۱۵ همراه با بازیگر مکرند آناسپوره «بنیاد نام» را تأسیس کرد که در زمینه حمایت از کشاورزان و حفاظت از منابع آب در ایالت مهاراشترا فعالیت کرده است.

اما کارنامه او خالی از جنجال نبود.

در سال ۲۰۱۸، تانوشری دوتا، بازیگر هندی، پاتیکار را به آزار جنسی در جریان یک رویداد ادعایی در صحنه فیلم‌برداری حدود یک دهه پیش از آن متهم کرد. مطرح‌شدن این اتهام به شکل‌گیری جنبش #MeToo در هند کمک کرد. پاتیکار این اتهام‌ها را رد کرد.

در سال ۲۰۱۹، پولیس اعلام کرد که شواهد کافی علیه او پیدا نکرده است و در نتیجه، او از این اتهام‌ها تبرئه شد.