چاقی کودکان؛ سازمان بهداشت جهانی: برای زیر ۹ سال نه دارو را توصیه می‌کنیم نه جراحی را

سازمان بهداشت جهانی نخستین دستورالعمل‌های خود را برای مقابله با افزایش چشمگیر چاقی کودکان و نوجوانان منتشر کرد.

در این دستوالعمل‌ها به نظام‌های سلامت و کارکنان حوزه سلامت توصیه‌هایی شده است تا مراقبت‌های به‌موقع و مبتنی بر شواهد و مردم‌محور ارائه دهند.

به گزارش این سازمان، در سال ۲۰۲۴، ۱۷۰ میلیون کودک و نوجوان ۵ تا ۱۹ ساله با چاقی زندگی می‌کردند که ۷۰ میلیونشان ۵ تا ۹ ساله بودند. شیوع چاقی در این گروه سنی از سال ۱۹۹۰ چهار برابر شده و از دو درصد به هشت درصد افزایش یافته است.

بنابر این توصیه‌نامه، درمان دارویی (داروهای کاهش وزن)، جراحی (مثل جراحی کوچک کردن معده) یا وسایل کاهش وزن برای زیر ۹ سال توصیه نمی‌شود؛ برای نوجوانان ۱۰ تا ۱۹ ساله، درمان با داروهای تاییدشده فقط زمانی باید مدنظر قرار گیرد که یک برنامه چندوجهی برای تغییر سبک زندگی تحت نظارت، به نتیجه مطلوب نرسیده باشد. جراحی چاقی باید با سختگیری برای نوجوانان مبتلا به چاقی مفرط در نظر گرفته شود.

سازمان بهداشت جهانی چاقی را یک بیماری مزمن و عودکننده تعریف می‌کند که می‌توان آن را با مراقبت موثر مدیریت کرد.

عوارض چاقی می‌تواند از اوایل زندگی آغاز شود و خطر ابتلا به بیماری‌های غیرواگیر، از جمله دیابت نوع دو و بیماری‌های قلبی‌عروقی، را افزایش دهد.

کودکان و نوجوانان چاق همچنین ممکن است با انگ و تبعیض و زورگویی مواجه شوند.

سازمان بهداشت جهانی پیشگیری و مدیریت چاقی را برای حفظ سلامت جسمی و روانی، رشد سالم، آموزش، رفاه اجتماعی و کیفیت زندگی کودکان و نوجوانان ضروری دانست.

از این رو، این سازمان مداخله سازمان‌یافته برای بهبود تغذیه، ورزش و تحرک کافی، و تغییر رفتار و سبک زندگی تاکید کرد و گفت درمان دارویی یا جراحی را برای چاقی کودکان توصیه نمی‌کند.

مداخله برای بهداشت دیجیتال نیز مشروط و با نظارت والدین یا مراقبان توصیه شده است.

دکتر لوز ماریا دِ رِگیل، مدیر بخش تغذیه و ایمنی مواد غذایی سازمان جهانی بهداشت، گفت: «اساس مراقبت از چاقی در کودکان و نوجوانان دارو یا جراحی نیست بلکه دسترسی به حمایت جامع است که تغذیه سالم و فعالیت بدنی و تغییر پایدار رفتار را امکان‌پذیر می‌کند. اولویت ما باید این باشد که هر کودک و نوجوانی از سن پایین به مراقبت باکیفیت و محیط‌های حمایتگر دسترسی داشته باشد.»

به گفته سازمان بهداشت جهانی، اگرچه سلامت روان موضوع اصلی این دستورالعمل‌ها نیست اما بر اهمیت پرداختن به آن تأکید شده است:

«اضطراب، افسردگی، عزت‌نفس پایین و اختلال در تنظیم هیجانات می‌توانند در بروز رفتارهای ناسالم تغذیه‌ای و کم‌تحرکی و کناره‌گیری اجتماعی نقش داشته باشند. کودکان و نوجوانانی که با چاقی زندگی می‌کنند ممکن است با برچسب خوردن و زورگویی مواجه شوند که به سلامت عاطفی آنان آسیب می‌زند.»

به گفته سازمان بهداشت جهانی، این دستورالعمل‌ها تاکید می‌کنند که مدیریت چاقی باید فراتر از کاهش وزن پبش برود و هدفش بهبود سلامت و عملکرد و بهزیستی باشد چرا که «درمان به‌تنهایی نمی‌تواند روند افزایش چاقی را معکوس کند.»