گروه‌های جی، اچ و آی؛ ایران در آرزوی صعود، اسپانیا و فرانسه به دنبال قهرمانی

گروه جی (G): بلژیک پس از نسل طلایی و ایران در سایه جنگ

بلژیک

بلژیک با پایان « نسل طلایی‌اش» وارد جام جهانی ۲۰۲۶ می‌شود، هرچند که ترکیبی از ستاره‌های باتجربه و جوانان بااستعداد را در اختیار دارد. پس از ناکامی در جام جهانی ۲۰۲۲ و پایان دوران چهره‌هایی مانند ادن آزار و ونسان کمپانی، بلژیک در حال گذار به نسل جدیدی است.

این تیم مرحله مقدماتی را بدون شکست پشت سر گذاشت و با امید بازگشت به جمع مدعیان پا به جام جهانی می‌گذارد. درون دروازه، تیبو کورتوا پس از چند سال پر فراز و نشیب دوباره ستون اصلی تیم شده است. در خط میانی، کوین دبروینه همچنان مغز متفکر تیم محسوب می‌شود و در کنار یوری تیلمانس و آمادو اونانا وظیفه هدایت بازی را بر عهده دارد.

در خط حمله هم روملو لوکاکو در کنار بازیکنان خلاقی مانند ژرمی دوکو، لئاندرو تروسار و شارل دکتلار می‌توانند برای هر دفاعی دردسرساز باشند.

در مجموع، بسیاری معتقدند موفقیت بلژیک در این جام به هماهنگی بین نسل جدید و بازماندگان نسل طلایی بستگی دارد و اگر این هماهنگی شکل نگیرد، احتمالا پس از صعود از گروه در نخستین رویارویی با یک حریف قدرتمند از رقابت‌ها کنار خواهد رفت.

هواداران بلژیک به سه زبان مختلف (هلندی، فرانسوی و آلمانی) صحبت می‌کنند و به همین دلیل برخلاف بسیاری از کشورها سرودها و شعارهای هماهنگ زیادی ندارند و در نتیجه اغلب به انگلیسی آواز می‌خوانند.

سرمربی: رودی گارسیا

رودی گارسیا، مربی ۶۲ ساله فرانسوی که پس از سال‌ها فعالیت در فوتبال باشگاهی، نخستین تجربه ملی‌اش را با بلژیک پشت سر می‌گذارد. گارسیا سابقه قهرمانی با لیل و هدایت تیم‌هایی مانند لیون، رم و النصر را در کارنامه دارد و ماموریت او بازگرداندن بلژیک به جمع مدعیان فوتبال جهان است.

گارسیا در دورانی که تقریبا همه تیم‌ها به آمار و تحلیل داده‌ها وابسته‌اند، آشکارا اعلام کرده است که به تحلیل‌های داده‌محور اعتقاد چندانی ندارد و بیشتر به تجربه و حس مربیگری تکیه می‌کند.

ستاره تیم: کوین دبروینه

کوین دبروینه، کاپیتان و مغز متفکر ۳۴ ساله بلژیک که همچنان مهم‌ترین بازیکن تیم است. توانایی فوق‌العاده او در بازی‌سازی، ارسال پاس‌های کلیدی و رهبری در میانه میدان، نقش تعیین‌کننده‌ای در عملکرد «شیاطین سرخ» دارد. هرچند مصدومیت‌ها و افزایش سن از سرعت او کاسته‌اند، اما کیفیت فنی و دید بازی‌اش همچنان در بالاترین سطح قرار دارد.

نقاط قوت و ضعف

نقطه قوت اصلی بلژیک کیفیت فردی بازیکنانش است. حضور دروازه‌بانی در سطح جهانی مانند تیبو کورتوا، خلاقیت کوین دبروینه در میانه میدان، سرعت و دریبل‌های ژرمی دوکو و قدرت گلزنی روملو لوکاکو باعث می‌شود این تیم همچنان یکی از خطرناک‌ترین تیم‌های اروپا باشد.

با این حال، بزرگ‌ترین ضعف بلژیک در خط دفاعی دیده می‌شود. پس از پایان دوران نسل طلایی، هنوز جانشینان مطمئنی برای رهبران سابق خط دفاع پیدا نشده‌اند و این مسئله برابر تیم‌های بزرگ می‌تواند مشکل‌ساز شود.

ایران

تیم ملی ایران با هدایت امیر قلعه‌نویی برای هفتمین بار در جام جهانی حضور پیدا می‌کند و همچنان به دنبال نخستین صعود از مرحله گروهی است.

این تیم که در سال‌های اخیر یکی از باثبات‌ترین قدرت‌های فوتبال آسیا بوده است، ترکیبی از بازیکنان باتجربه و چهره‌های جوان‌تر را در اختیار دارد. ایران در مرحله مقدماتی عملکرد بسیار خوبی داشت و با صدرنشینی در گروه‌اش به جام جهانی ۲۰۲۶ رسید. هسته اصلی تیم را بازیکنان باتجربه‌ای مانند مهدی طارمی، علیرضا جهانبخش، علیرضا بیرانوند، احسان حاج‌صفی، شجاع خلیل‌زاده و حسین کنعانی‌زادگان تشکیل می‌دهند. در خط حمله، طارمی همچنان مهم‌ترین مهره تیم محسوب می‌شود و انتظار می‌رود نقش تعیین‌کننده‌ای در رقابت‌ها داشته باشد.

از نظر سبک بازی، تیم قلعه‌نویی معمولا با ساختار منظم دفاعی، استفاده از ضدحملات سریع و بهره‌گیری از تجربه بازیکنانش به زمین می‌رود. ایران در سال‌های اخیر بارها نشان داده است که می‌تواند با تیم‌های بزرگ رقابت کند و فاصله خود را با قدرت‌های سنتی فوتبال جهان کاهش دهد.

با این حال، جام جهانی ۲۰۲۶ احتمالا آخرین حضور بسیاری از ستاره‌های نسل کنونی فوتبال ایران خواهد بود و پس از مسابقات، تیم ملی احتمالا وارد مرحله نوسازی و جوان‌گرایی گسترده‌تری خواهد شد.

مهم‌ترین غایب تیم سردار آزمون است، که به دلیل حواشی سیاسی ماه‌های اخیر از تیم کنار گذاشته شد. در مجموع، ایران با تکیه بر تجربه، انسجام تیمی و ستاره‌هایش وارد جام جهانی ۲۰۲۶ می‌شود و امیدوار است سرانجام طلسم صعود به مرحله حذفی را بشکند.

سرمربی: امیر قلعه‌نویی

امیر قلعه‌نویی در سال ۲۰۲۳ برای دومین بار هدایت تیم ملی ایران را بر عهده گرفت. او به‌عنوان یک مربی عمل‌گرا و نتیجه‌گرا شناخته می‌شود که معمولا به فوتبال محتاطانه و منظم اعتقاد دارد. هرچند سبک بازی او همیشه مورد پسند منتقدان نبوده است ولی نتایج کسب‌شده نشان می‌دهد که توانسته است تیم را در مسیر موفقیت نگه دارد.

ستاره تیم: مهدی طارمی

مهدی طارمی، مهاجم باتجربه و گلزن تیم ملی ایران که به‌دلیل قدرت بدنی، بازی هوایی و توانایی گلزنی با هر دو پا، همواره یکی از خطرناک‌ترین مهاجمان آسیا بوده است.

طارمی پس از سال‌های موفق در پورتو، به اینتر و بعد المپیاکوس رفت. او همچنان مهم‌ترین مهره هجومی ایران و امید اصلی تیم برای گلزنی در جام جهانی ۲۰۲۶ خواهد بود.

نقاط قوت و ضعف

تیم ملی ایران از استحکام دفاعی، قدرت بدنی بالا، تجربه فراوان در رقابت‌های بین‌المللی و حضور مهاجمانی تاثیرگذار مانند مهدی طارمی بهره می‌برد. با این حال، اتکای زیاد به بازیکنان باتجربه، نگرانی‌هایی درباره جانشینی نسل جدید ایجاد کرده است.

رویکرد محتاطانه و برخی محدودیت‌های تاکتیکی هم ممکن است در دیدار برابر تیم‌های بزرگ و مدعی، توان هجومی و انعطاف‌پذیری ایران را کاهش دهد.

تیم همچنین به شدت تحت تاثیر حواشی سیاسی ماه‌های اخیر است. روابط سیاسی ایران و آمریکا در یکی از پرتنش‌ترین دوره‌های خود قرار دارد و هر سه بازی مرحله گروهی ایران در این کشور برگزار می‌شود.

تیم ملی تنها چند هفته مانده به آغاز مسابقات تصمیم گرفت محل اردوی اصلی خود را از آمریکا به مکزیک منتقل کند. از طرفی شکاف عمیقی بین هواداران این کشور درباره تیم ملی وجود دارد و یکی از متفاوت‌ترین فضاهای هواداری این جام جهانی را شاهد خواهیم بود و باید دید در هنگام مسابقات چه خواهد شد.

مصر

مصر با امید جبران ناکامی جام جهانی ۲۰۱۸ وارد مسابقات امسال می‌شود. بازیکنان مصر پس از غیبت در جام جهانی ۲۰۲۲، مرحله مقدماتی را با عملکردی درخشان پشت سر گذاشتند؛ هشت پیروزی، دو تساوی و بدون شکست.

محمد صلاح در روز نخستین بازی مصر در جام جهانی ۳۴ ساله می‌شود و بسیاری این تورنمنت را آخرین شانس او برای کسب یک دستاورد بزرگ با تیم ملی می‌دانند.

البته این تیم دیگر تنها به محمد صلاح وابسته نیست و بازیکنانی مانند عمر مرموش، محمود حسن «ترزگه» و ابراهیم عادل هم نقش مهمی در موفقیت‌های اخیر تیم داشته‌اند. مصر تیمی منظم، سختکوش و مبتنی بر دفاع مستحکم است.

آنها در ۱۰ بازی مقدماتی تنها دو گل خوردند و بار دیگر نشان دادند که سازمان دفاعی، مهم‌ترین نقطه قوتشان است. در خط حمله هم حضور صلاح و مرموش توانایی خلق موقعیت و گلزنی را به تیم می‌دهد.

با این حال، میانگین سنی نسبتا بالا و کمبود استعدادهای جوان در سال‌های اخیر از نگرانی‌های اصلی این تیم محسوب می‌شود. سبک بازی مصر معمولا محتاطانه و نتیجه‌گرا است و ترجیح می‌دهد ابتدا گل بزند و سپس با دفاع منظم از برتری خود محافظت کند.

کارشناسان معتقدند مصر شانس خوبی برای صعود از مرحله گروهی دارد و حتی می‌تواند برای نخستین بار به مراحل حذفی برسد اما برای رقابت با مدعیان بزرگ باید در فاز هجومی جسورتر و خلاق‌تر ظاهر شود.

سرمربی: حسام حسن

حسام حسن، اسطوره فوتبال مصر و یکی از بزرگ‌ترین گلزنان تاریخ این کشور که از سال ۲۰۲۴ هدایت تیم ملی را بر عهده دارد. او به توانایی بالا در انگیزه‌بخشی و ایجاد روحیه جنگندگی در تیم مشهور است، هرچند برخی منتقدان معتقدند از نظر تاکتیکی در سطح مربیان تراز اول جهان نیست.

ستاره تیم: عمر مرموش

عمر مرموش، مهاجم سرعتی و تکنیکی مصر که بسیاری او را جانشین نسل جدید ستارگان این کشور می‌دانند. مرموش با سرعت بالا، دریبل‌زنی و ضربات قدرتمندش خطری دائمی برای مدافعان حریف محسوب می‌شود و یکی از امیدهای اصلی مصر در جام جهانی ۲۰۲۶ خواهد بود.

نیوزیلند

نیوزیلند پس از ۱۶ سال دوباره به جام جهانی بازگشته است و امیدوار است موفقیت نسبی خود در جام جهانی ۲۰۱۰ را تکرار کند، تورنمنتی که تنها تیم بدون شکست مسابقات بود.

این تیم که با رتبه ۸۵ فیفا پایین‌ترین تیم رده‌بندی‌شده حاضر در جام جهانی ۲۰۲۶ است، با بهره‌گیری از بازیکنانی که در لیگ‌های اروپا و آمریکا بازی می‌کنند، نسبت به گذشته باتجربه‌تر و رقابتی‌تر شده است.

پیروزی برابر ساحل عاج و تساوی مقابل نروژ در بازی‌های اخیر نشان داده است که نیوزیلند توانایی رقابت با تیم‌های قدرتمندتر را دارد. بزرگ‌ترین نقطه قوت تیم، انسجام و تجربه بازیکنان است. بسیاری از اعضای فعلی دو یا سه دوره مقدماتی جام جهانی را پشت سر گذاشته‌اند.

کریس وود، کاپیتان و بهترین گلزن تاریخ نیوزیلند، مهم‌ترین مهره هجومی تیم محسوب می‌شود. همچنین مارکو استامنیچ در میانه میدان و مکس کروکومب درون دروازه از بازیکنان کلیدی این تیم هستند.

در مقابل، مشکل اصلی نیوزیلند تبدیل موقعیت‌ها به گل است. این تیم فرصت‌های زیادی خلق می‌کند اما در گلزنی، به‌ویژه در غیاب کریس وود، دچار مشکل می‌شود. خط دفاعی جوان این تیم هم در برابر مهاجمان سطح بالا آسیب‌پذیری نشان داده است.

در این جام جهانی، نیوزیلند می‌تواند نمایش‌های قابل احترامی ارائه دهد و حتی قابلیت شگفتی‌سازی هم دارد اما احتمالا برای صعود از گروه کار بسیار دشواری خواهد داشت.

گروه رسمی هواداران تیم ملی نیوزیلند «کیوی‌های پرنده» نام دارد و با وجود فاصله زیاد، صدها نفر از اعضای آن برای حمایت از تیم راهی آمریکای شمالی می‌شوند.

سرمربی: دارن بیزلی

دارن بیزلی، مدافع سابق باشگاه‌های ولورهمپتون و واتفورد، از سال ۲۰۰۹ در رده‌های مختلف فوتبال نیوزیلند فعالیت کرده است و در سال ۲۰۲۳ هدایت تیم ملی را بر عهده گرفت.

این مربی انگلیسی شناخت عمیقی از فوتبال نیوزیلند دارد و پس از سال‌ها کار با تیم‌های پایه، به مهم‌ترین سمت فوتبال این کشور رسید و نخستین مربی تاریخ است که در المپیک، جام جهانی زیر ۱۷ سال، زیر ۲۰ سال و جام جهانی بزرگسالان هدایت تیمی را بر عهده داشته است.

ستاره تیم: کریس وود

کریس وود، کاپیتان و بهترین گلزن تاریخ تیم ملی نیوزیلند، مهم‌ترین مهره این تیم است. مهاجم ۳۴ ساله ناتینگهام فارست سال‌ها در لیگ برتر انگلیس گلزنی کرده است و به دلیل قدرت بدنی، بازی هوایی و شم گلزنی‌اش شناخته می‌شود.

او آخرین بازمانده نسل جام جهانی ۲۰۱۰ نیوزیلند است و هواداران امیدوارند پس از پشت سر گذاشتن مصدومیت زانو، بتواند در جام جهانی ۲۰۲۶ هم نقش تعیین‌کننده‌ای ایفا کند.

گروه اچ (H): در محاصره دو غول

اسپانیا

اسپانیا از مدعیان اصلی قهرمانی جام جهانی ۲۰۲۶ است. قهرمانی در یورو ۲۰۲۴ آغازگر دوره‌ای جدید برای «لاروخا» بود؛ دوره‌ای که در آن ترکیبی از ستاره‌های جوان و بازیکنان باتجربه شکل گرفته است.

برخلاف نسل مشهور تیکی‌تاکا، اسپانیای امروز فوتبالی مستقیم‌تر و سریع‌تر بازی می‌کند ولی همچنان بر حفظ توپ و کنترل جریان بازی تاکید دارد.

ستاره اصلی این نسل، لامین یامال است؛ پدیده‌ای که هنوز به ۱۹ سالگی نرسیده است به‌عنوان یکی از بهترین بازیکنان جوان تاریخ فوتبال شناخته می‌شود. در کنار او، بازیکنانی مانند پدری، گاوی، رودری، دنی اولمو، نیکو ویلیامز، میکل مرینو و پائو کوبارسی ستون‌های اصلی تیم را تشکیل می‌دهند.

البته لامین یامال و نیکو ویلیامز با وجود مصدومیت‌های عضلانی در فهرست نهایی اسپانیا حضور دارند و گاوی نیز پس از بهبودی از آسیب‌دیدگی طولانی‌مدت به تیم ملی بازگشته است. این ترکیب جوان یکی از بااستعدادترین نسل‌های فوتبال اسپانیا در دو دهه اخیر به شمار می‌رود.

این برای نخستین بار در تاریخ جام‌های جهانی است که اسپانیا بدون حتی یک بازیکن از رئال مادرید راهی این رقابت‌ها شده است. موضوعی که نشان‌دهنده تغییر نسل و تغییر توازن قدرت در فوتبال اسپانیاست. در مجموع پیش‌بینی می‌شود اسپانیا یا به علت اشتباهات فاحش خودش حذف شود یا با اقتدار تا قهرمانی پیش برود.

سرمربی: لوئیس دلا فوئنته

لوئیس دلا فوئنته، سرمربی ۶۴ ساله اسپانیا، با تکیه بر اتحاد و روحیه خانوادگی در تیم شناخته می‌شود. با این حال، او نشان داده است که در انتخاب بازیکنان به آمادگی فعلی بیش از نام و سابقه اهمیت می‌دهد. انعطاف‌پذیری تاکتیکی و توانایی تغییر سیستم بازی از ویژگی‌های مهم اوست و نقش مهمی در موفقیت‌های اخیر اسپانیا داشته است.

ستاره تیم: لامین یامال

لامین یامال، پدیده جوان فوتبال اسپانیا، پیش از نیمه‌نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ تنها ۱۹ ساله خواهد شد. گوش بارسلونا که در یورو ۲۰۲۴ درخشید، اکنون یکی از هیجان‌انگیزترین استعدادهای فوتبال جهان به شمار می‌رود. سرعت، تکنیک، خلاقیت و توانایی عبور از مدافعان، مهم‌ترین سلاح هجومی اسپانیا است و بسیاری او را ستاره‌ای می‌دانند که می‌تواند سرنوشت مسابقات بزرگ را تغییر دهد.

نقاط قوت و ضعف

بزرگ‌ترین نقطه قوت اسپانیا خط هافبک فوق‌العاده آن است. بازیکنانی مانند رودری، مارتین زوبیمندی، پدری، گاوی، فابیان رویس و میکل مرینو کنترل بازی را در اختیار می‌گیرند و از نظر عمق ترکیب، اسپانیا شاید بهترین خط میانی جهان را داشته باشد.

در خط حمله لامین یامال با خلاقیت و سرعت خود یکی از خطرناک‌ترین بازیکنان جام جهانی محسوب می‌شود. با این حال، ضعف اصلی اسپانیا در ضربات پنالتی و همچنین آسیب‌پذیری در ضربات ایستگاهی است.

اروگوئه

اروگوئه با هدایت مارسلو بیلسا یکی از جذاب‌ترین و در عین حال غیرقابل‌ پیش‌بینی‌ترین تیم‌های جام جهانی ۲۰۲۶ است. این تیم در مرحله مقدماتی نمایش‌های درخشانی داشت و حتی برزیل و آرژانتین را برد، اما در ادامه دچار افت شد و اختلافات داخلی بین بیلسا و برخی بازیکنان باتجربه، حاشیه‌هایی برای تیم ایجاد کرد.

بزرگ‌ترین نقطه قوت اروگوئه انرژی، دوندگی و شدت بازی بالاست؛ ویژگی‌هایی که البته سبک مربیگری بیلسا است. در کنار آن، بازیکنانی مانند فدریکو والورده، رونالد آرائوخو، خوزه ماریا خیمنس، رودریگو بنتانکور و داروین نونیز ترکیبی از کیفیت، تجربه و جوانی را در اختیار تیم قرار می‌دهند.

خط دفاعی مستحکم و توانایی پرس شدید از دیگر مزایای این تیم است. اما ضعف اصلی اروگوئه به حواشی مدیریتی و گاهی کمبود ثبات در گلزنی بازمی‌گردد. اختلافات بیلسا با برخی بازیکنان و تصمیمات بحث‌برانگیز او باعث ایجاد تنش در تیم شده است. همچنین پس از شروع قدرتمند در مقدماتی، روند گلزنی تیم افت محسوسی داشت.

اروگوئه توانایی رسیدن به مراحل پایانی را دارد ولی پیش‌بینی می‌شود در مراحل حذفی احتمالا مقابل آرژانتین متوقف شود. با این حال، اگر انسجام تیمی حفظ شود، اروگوئه می‌تواند یکی از خطرناک‌ترین تیم‌های جام جهانی باشد.

سرمربی: مارسلو بیلسا

مارسلو بیلسا، مربی نامدار آرژانتینی که به «ال لوکو» (دیوانه) مشهور است، از تاثیرگذارترین مربیان نسل خود به شمار می‌رود. او با سبک فوتبال تهاجمی، پرس شدید و ایده‌های تاکتیکی خاصش شناخته می‌شود.

هرچند مدیریت برخی مسائل داخلی تیم و کنار رفتن لوئیس سوارز بحث‌هایی ایجاد کرده است اما همچنان بسیاری معتقدند بیلسا بهترین فرد برای هدایت نسل جدید اروگوئه است.

ستاره تیم: فدریکو والورده

فدریکو والورده، هافبک رئال مادرید، رهبر جدید فوتبال اروگوئه است. او از سال ۲۰۱۷ در تیم ملی حضور دارد و اکنون در ۲۷ سالگی یکی از کامل‌ترین هافبک‌های جهان است. والورده با دوندگی فوق‌العاده، قدرت رهبری، انرژی بالا و توانایی بازی در چندین پست مختلف، قلب تپنده اروگوئه به شمار می‌رود و پس از نسل بازیکنانی چون دیه‌گو گودین، لوئیس سوارز، کاوانی و دیه‌گو لوگانو، چهره اصلی این تیم شده است.

عربستان سعودی

عربستان سعودی در حالی راهی جام جهانی ۲۰۲۶ شده است که همچنان امیدوار است خاطره پیروزی تاریخی برابر آرژانتین در جام جهانی ۲۰۲۲ را تکرار کند. پس از جدایی هروه رنار، هدایت تیم به جورجیوس دونیس، مربی یونانی و آشنا با فوتبال عربستان، سپرده شد؛ مربی‌ای که ماموریت دارد در مدت کوتاه باقی‌مانده تا مسابقات، ثبات و انسجام تاکتیکی تیم را حفظ کند.

نقطه قوت اصلی «شاهین‌های سبز» خط دفاعی منظم و هماهنگ آن است. این تیم در مرحله مقدماتی تنها ۱۰ گل خورد و بازیکنانی مانند نواف عقیدی در دروازه، عبدالله عمری و حسن تمبکتی ستون فقرات دفاعی تیم را تشکیل می‌دهند. همچنین حضور سالم دوساری، کاپیتان و خلاق‌ترین بازیکن تیم، مهم‌ترین امید هجومی عربستان است.

با این حال، بزرگ‌ترین ضعف عربستان کمبود گلزن مطمئن است. تیم در سال‌های اخیر برای خلق موقعیت و گلزنی با مشکل روبرو بوده و آمار گل‌هایش در مقدماتی چندان چشمگیر نبوده است.

اگر عربستان بتواند برابر تیم‌هایی مانند اروگوئه یا اسپانیا یک شگفتی بزرگ رقم بزند، شانس صعود خواهد داشت ولی به نظر می‌رسد که حتی پیروزی مقابل کیپ‌ورد هم برای عبور از مرحله گروهی کافی نباشد.

در مجموع، عربستان تیمی سختکوش، منظم و جنگنده است ولی برای رسیدن به مراحل حذفی به درخشش ویژه سالم دوساری و بهبود عملکرد هجومی خود نیاز دارد.

سرمربی: جورجیوس دونیس

پس از اخراج اروه رنار، جورجیوس دونیس، مربی باتجربه یونانی، در آوریل ۲۰۲۶ هدایت عربستان را بر عهده گرفت. او سابقه مربیگری در باشگاه‌های مطرح یونان و همچنین چند تیم لیگ حرفه‌ای عربستان را در کارنامه دارد و به همین دلیل با فضای فوتبال این کشور کاملا آشناست.

دونیس در شرایطی به تیم ملی رسید که تنها چند هفته تا آغاز جام جهانی باقی مانده بود و ماموریت اصلی او ایجاد ثبات و نظم تاکتیکی در تیم بود.

ستاره تیم: سالم دوساری

سالم دوساری، کاپیتان و رهبر فنی عربستان سعودی، مهم‌ترین بازیکن این تیم است. گوش ۳۴ ساله الهلال با خلاقیت، تکنیک و توانایی خلق موقعیت، محور اصلی حملات عربستان است. او یکی از معدود بازیکنان سعودی است که تجربه بازی در اروپا را دارد و بیش از ۱۰۰ بازی ملی انجام داده است.

دوساری بیش از همه با گل تاریخی‌اش به آرژانتین در جام جهانی ۲۰۲۲ شناخته می‌شود؛ گلی که یکی از بزرگ‌ترین شگفتی‌های تاریخ جام جهانی را رقم زد.

کیپ‌ورد

کیپ‌ورد یکی از شگفتی‌سازان مرحله مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۶ بود. این جزیره‌ کوچک برای نخستین بار به جام جهانی صعود کرده است و با عملکردی درخشان در مقدماتی، از جمله حذف کامرون، نام خود را در تاریخ فوتبال آفریقا ثبت کرده است.

تیم تحت هدایت پدرو «بوبیستا» بریتو بر پایه نظم دفاعی، انسجام تیمی و روحیه جنگندگی شکل گرفته است. بزرگ‌ترین نقطه قوت کیپ‌ورد هماهنگی بالای بازیکنان و ترکیب مناسبی از استعدادهای داخلی با بازیکنان دورگه و شاغل در لیگ‌های اروپا است.

بازیکنانی مانند استیون موریرا، روبرتو «پیکو» لوپس، جامیرو مونتیرو و مهاجم خطرناکی چون دایلون لیورامنتو، تجربه و کیفیت خوبی به تیم داده‌اند. این تیم در سال‌های اخیر بارها برابر رقبای قدرتمند آفریقایی نتایج غیرمنتظره‌ای کسب کرده است.

با این حال، گزینه‌های محدود در ترکیب و کمبود بازیکن گلزن‌ از نقاط ضعف اصلی آن محسوب می‌شوند و همچنین برخی مهره‌های کلیدی مانند رایان مندس در سال‌های پایانی دوران حرفه‌ای خود قرار دارند. کیپ‌ورد می‌تواند کار را برای حریفانش سخت کند و حتی شانس کسب نتیجه‌ای بزرگ، به‌ویژه برابر عربستان سعودی، را دارد.

با این حال، پیش‌بینی کلی این است که ماجراجویی جذاب آنها در مرحله گروهی به پایان برسد، هرچند که حضورشان در جام جهانی به خودی خود یک موفقیت تاریخی بزرگ است. واژه مشهور «مورابزا» (Morabeza) که بخشی از هویت ملی این کشور است، تقریبا به معنای «بدون استرس» یا «زندگی آرام» ترجمه می‌شود؛ شعاری که حالا همراه تیم ملی به جام جهانی آمده است.

سرمربی: پدرو بریتو

پدرو بریتو، معروف به «بوبیستا»، معمار پیشرفت چشمگیر کیپ‌ورد در سال‌های اخیر بوده است. کاپیتان سابق تیم ملی که از سال ۲۰۲۰ هدایت تیم را بر عهده دارد، با ایجاد انسجام، هویت تیمی و روحیه‌ای قوی، این کشور را یکی از شگفتی‌سازان فوتبال آفریقا کرده است.

مدیریت خوب بازیکنان و ایجاد فضای مثبت در تیم از مهم‌ترین نقاط قوت اوست. بریتو بازیکنان را مجبور می‌کند در اردو فقط به زبان کریول کیپ‌وردی صحبت کنند تا هویت ملی تیم حفظ شود.

ستاره تیم: دایلون لیورامنتو

دایلون لیورامنتو، مهاجم متولد روتردام هلند با ریشه‌های کیپ‌وردی، یکی از چهره‌های نوظهور این تیم است. او که در لیگ پرتغال و تیم سساپیا بازی می‌کند، در سال ۲۰۲۴ نخستین بازی ملی خود را انجام داد و با گل‌های حساس مقابل آنگولا، اسواتینی (سوازیلند سابق) و به‌ویژه گل پیروزی‌بخش برابر کامرون، نقش مهمی در صعود تاریخی کیپ‌ورد به جام جهانی ۲۰۲۶ داشت.

لیورامنتو مهاجمی قدرتمند، فرصت‌طلب و موثر در لحظات سرنوشت‌ساز است و امید اصلی گلزنی این تیم در جام جهانی محسوب می‌شود. او علاوه بر فوتبال در موسیقی نیز فعالیت می‌کند و برادرش عضو یکی از مشهورترین گروه‌های هیپ‌هاپ هلند است.

گروه آی (I): شیرها در کمین خروس‌ها

فرانسه

تیم ملی فرانسه یکی از اصلی‌ترین مدعیان قهرمانی جام جهانی ۲۰۲۶ است که با ترکیبی از ستاره‌های باتجربه و استعدادهای نسل جدیدش وارد این رقابت‌ها می‌شود.

خروس‌ها با هدایت دیدیه دشان، که این جام جهانی آخرین حضورش روی نیمکت فرانسه است، به دنبال دومین قهرمانی در سه دوره اخیر جام جهانی هستند.

در خط حمله، کیلیان امباپه همچنان چهره اول تیم محسوب می‌شود. او که کاپیتان فرانسه است، در کنار عثمان دمبله، مایکل اولیسه، دزیره دوئه و رایان چرکی یکی از خطرناک‌ترین خطوط هجومی جام را تشکیل می‌دهد.

در میانه زمین هم اورلین شوامنی، آدرین رابیو، انگولو کانته، مانو کونه و وارن زئیر-امری حضور دارند. در خط دفاعی، ویلیام سالیبا، ژول کونده، ابراهیما کوناته و لوکاس هرناندز از مهره‌های کلیدی به شمار می‌روند و مایک مانیان گزینه اصلی درون دروازه است.

مهم‌ترین غایب فرانسه ادواردو کاماوینگاست که پس از فصلی پر از مصدومیت و افت از فهرست نهایی کنار گذاشته شد. همچنین راندال کولو موانی و لوکاس شوالیه هم در فهرست نهایی حضور ندارند. درباره ویلیام سالیبا در روزهای اخیر نگرانی‌هایی پیرامون مشکل کمر مطرح شده بود، اما او در فهرست رسمی ۲۶ نفره فرانسه قرار گرفته و فعلا غیبتش قطعی نیست.

در مجموع، فرانسه با ترکیبی پرستاره، عمق کم‌نظیر در تمامی خطوط و تجربه حضور در مراحل پایانی تورنمنت‌های بزرگ، یکی از جدی‌ترین مدعیان فتح جام جهانی ۲۰۲۶ به شمار می‌رود.

سرمربی: دیدیه دشان

دیدیه دشان، پرافتخارترین سرمربی تاریخ تیم ملی فرانسه، پس از جام جهانی ۲۰۲۶ از سمت خود کنار خواهد رفت. او از سال ۲۰۱۲ هدایت «خروس‌ها» را بر عهده داشته است و در این مدت فرانسه را به قهرمانی جام جهانی ۲۰۱۸، نایب‌قهرمانی جام جهانی ۲۰۲۲ و موفقیت‌های متعدد دیگر رسانده است. دشان ۵۷ ساله همچنان یکی از موفق‌ترین و با‌ثبات‌ترین مربیان فوتبال جهان است.

ستاره تیم: کیلیان امباپه

کیلیان امباپه همچنان بزرگ‌ترین ستاره فوتبال فرانسه و یکی از بهترین بازیکنان جهان است. او در ۱۹ سالگی قهرمان جهان شد و در ۲۳ سالگی کفش طلای جام جهانی را به دست آورد.

امباپه اکنون در ۲۷ سالگی رهبر خط حمله فرانسه است و تنها چند گل با رکورد بهترین گلزنان تاریخ جام جهانی فاصله دارد. سرعت انفجاری، توانایی گلزنی و قدرت تعیین‌کننده او در مسابقات بزرگ، فرانسه را یکی از اصلی‌ترین مدعیان قهرمانی جام جهانی ۲۰۲۶ کرده است.

نقاط قوت و ضعف

بزرگ‌ترین نقطه قوت فرانسه خط حمله فوق‌العاده آن با بازیکنانی مانند کیلیان امباپه، عثمان دمبله، مایکل اولیسه، دزیره دوئه، مارکوس تورام و بردلی بارکولا است؛ مجموعه‌ای کم‌نظیر از سرعت، تکنیک و خلاقیت. غنای ترکیب هجومی فرانسه به حدی است که بسیاری از ستاره‌ها حتی جایی در ترکیب اصلی ندارند.

در مقابل، خط میانی نسبت به سایر خطوط آسیب‌پذیرتر به نظر می‌رسد. هرچند بازیکنانی مانند اورلین شوامنی، آدرین رابیو و مانو کونه کیفیت بالایی دارند ولی هنوز با نسل طلایی پل پوگبا و انگولو کانته فاصله دارند.

نروژ

نروژ پس از ۲۸ سال دوری، سرانجام با نسلی طلایی پا به جام جهانی گذاشته است. تیم استاله سولباکن در مرحله مقدماتی عملکردی درخشان داشت و هر هشت بازی خود را برد، ۳۷ گل زد و تنها پنج گل دریافت کرد. پیروزی‌های قاطع مقابل ایتالیا و مولداوی هم نشان داد که نروژ این بار فقط برای حضور کوتاه مدت نیامده است.

بزرگ‌ترین نقطه قوت نروژ خط حمله قدرتمند آن است. ارلینگ هالند، مارتین اودگارد، الکساندر سورلوث و آنتونیو نوسا ترکیبی از گلزنی، خلاقیت و سرعت را در اختیار تیم قرار داده‌اند. علاوه بر این، نروژی‌ها از نظر فیزیکی هم بسیار قدرتمند هستند و در نبردهای هوایی برتری محسوسی دارند.

اما نقطه ضعف اصلی تیم در خط دفاعی است. کمبود مدافعان مرکزی در سطح جهانی و اتکای زیاد به دروازه‌بان باتجربه‌ای مانند اوریان نیلند باعث شده است تردیدهایی درباره توان دفاعی آنها در برابر قدرت‌های بزرگ وجود داشته باشد.

در مجموع، نروژ امسال تیمی جذاب و تهاجمی است و اگر دفاع این تیم عملکرد قابل قبولی داشته باشد، توانایی شگفتی‌سازی و رسیدن به مراحل بالاتر را خواهد داشت.

سرمربی: استاله سولباکن

استاله سولباکن، هافبک سابق تیم ملی نروژ، از سال ۲۰۲۰ هدایت این تیم را بر عهده دارد. او که سابقه حضور در جام جهانی ۱۹۹۸ و یورو ۲۰۰۰ را در کارنامه دارد، پس از سال‌ها ناکامی نروژ در صعود به تورنمنت‌های بزرگ، سرانجام این تیم را به جام جهانی ۲۰۲۶ رساند.

سولباکن پیش از این با کپنهاگن هشت بار قهرمان لیگ دانمارک شده است و به‌عنوان مربی‌ای باتجربه و تاکتیکی شناخته می‌شود.

ستاره تیم: ارلینگ هالند

ارلینگ هالند بدون تردید بزرگ‌ترین ستاره فوتبال نروژ است. مهاجم قدرتمند و گلزن منچسترسیتی در مرحله مقدماتی جام جهانی با ۱۶ گل بهترین گلزن رقابت‌ها شد. هالند با سرعت، قدرت بدنی و تمام‌کنندگی استثنایی‌اش مهم‌ترین امید نروژ برای درخشش در جام جهانی ۲۰۲۶ است و هواداران امیدوارند او بتواند تیم را برای نخستین بار پس از سال‌ها به مراحل حذفی برساند.

سنگال

سنگال در یک دهه اخیر یکی از باثبات‌ترین و موفق‌ترین تیم‌های آفریقا بوده است. قهرمان جام ملت‌های آفریقا ۲۰۲۱ با ترکیبی از تجربه، قدرت بدنی و نظم تاکتیکی راهی جام جهانی ۲۰۲۶ می‌شود و همچنان در میان بهترین تیم‌های قاره قرار دارد. «شیرهای ترانگا» در مرحله مقدماتی هم شخصیت و مقاومت بالای خود را نشان دادند و با پیروزی‌های مهم، از جمله برد ارزشمند برابر جمهوری دموکراتیک کنگو، به جام جهانی رسیدند.

بزرگ‌ترین نقطه قوت سنگال، کیفیت و عمق ترکیب آن است. بازیکنانی مانند سادیو مانه، اسماعیل سار، ایلیمان اندیایه، کالیدو کولیبالی، موسی نیخاته و ادوارد مندی در بالاترین سطوح فوتبال اروپا بازی کرده‌اند و تجربه زیادی دارند. این تیم در خط دفاعی بسیار مستحکم است و در کناره‌ها هم از سرعت و قدرت بالایی بهره می‌برد.

ضعف اصلی سنگال در نوک خط حمله دیده می‌شود؛ جایی که هنوز یک گلزن کاملا مطمئن و باثبات در اختیار ندارد و همین موضوع گاهی باعث کاهش قدرت تمام‌کنندگی تیم می‌شود.

کارشناسان، سنگال را یکی از جدی‌ترین نمایندگان آفریقا در جام جهانی می‌دانند و حتی از آن به‌عنوان تیمی با توانایی خلق یک تورنمنت تاریخی یاد می‌کنند. اگر ستاره‌های این تیم در اوج باشند، سنگال می‌تواند با حضور در مراحل بالا یکی از شگفتی‌سازان بزرگ جام باشد.

سرمربی: پاپ تیائو

پاپ تیائو، سرمربی ۴۵ ساله سنگال، پس از جدایی آلیو سیسه در دسامبر ۲۰۲۴ هدایت تیم ملی را بر عهده گرفت. او که از رده‌های مختلف فوتبال سنگال رشد کرده است، به فوتبال هجومی علاقه دارد و به‌عنوان مربی‌ای جسور و تاکتیکی شناخته می‌شود. تیائو نماینده نسل جدید مربیان سنگال است و تلاش می‌کند این تیم را به موفقیت‌های بیشتر جهانی برساند.

ستاره تیم: سادیو مانه

سادیو مانه همچنان مهم‌ترین چهره فوتبال سنگال و یکی از بزرگ‌ترین ستارگان تاریخ فوتبال آفریقا محسوب می‌شود. او پس از از دست دادن جام جهانی ۲۰۲۲ به دلیل مصدومیت و تجربه ناکامی در جام ملت‌های آفریقا، انگیزه فراوانی برای درخشش در جام جهانی ۲۰۲۶ دارد.

با وجود ۳۴ سال سن و حضور در لیگ عربستان، مانه همچنان رهبر فنی و روحی تیم ملی سنگال است و تجربه، سرعت و توانایی گلزنی او مهم‌ترین امید سنگالی‌ها برای موفقیت در این رقابت‌ها به شمار می‌رود.

عراق

عراق پس از ۴۰ سال بار دیگر به جام جهانی رسیده است و یکی از داستان‌های الهام‌بخش جام جهانی ۲۰۲۶ محسوب می‌شود. «شیرهای بین‌النهرین» آخرین بار در جام جهانی ۱۹۸۶ حضور داشتند و این بار با عبور از مسیر دشوار مقدماتی و شکست بولیوی در پلی‌آف بین‌قاره‌ای، جواز حضور در جام جهانی را به دست آوردند.

هدایت تیم بر عهده گراهام آرنولد، سرمربی باتجربه استرالیایی، است که توانسته در مدت کوتاهی ساختاری منسجم و متناسب با ویژگی‌های بازیکنان عراق ایجاد کند.

بزرگ‌ترین ویژگی عراق روحیه جنگندگی، دوندگی بالا و انسجام تیمی است. این تیم هرگز تسلیم نمی‌شود و بارها در مسیر صعود، توانایی‌اش را در بازگشت به مسابقات و عبور از شرایط سخت نشان داده است. در خط حمله، ایمن حسین کاپیتان و گلزن اصلی تیم است و در کنار علی الحمادی تهدید جدی برای مدافعان حریف. عراق همچنین روی ضربات ایستگاهی و ارسال‌ها خطرناک است.

در مقابل، سطح فنی تیم نسبت به قدرت‌های بزرگ محدود است و گاهی در حفظ تمرکز دفاعی دچار مشکل می‌شود. با حضور در گروهی دشوار شامل فرانسه، نروژ و سنگال، شانس صعود عراق چندان بالا نیست.

این تیم اما امیدوار است با خلق شگفتی برابر نروژ یا سنگال، توجه جهان را جلب کند. مهم‌ترین هدف عراق کسب نخستین امتیاز تاریخ خود در جام جهانی است.

سرمربی: گراهام آرنولد

گراهام آرنولد، مربی باتجربه استرالیایی، پس از رساندن استرالیا به مرحله یک‌هشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۲، هدایت عراق را بر عهده گرفت. او برای شناخت بهتر فوتبال و فرهنگ عراق مدتی در این کشور زندگی کرد و به همین دلیل خیلی زود محبوب هواداران شد. آرنولد به نظم تاکتیکی، روحیه جنگندگی و تیم‌سازی شهرت دارد و امیدوار است عراق را به موفقیتی تاریخی در جام جهانی برساند.

ستاره تیم: ایمن حسین

ایمن حسین، مهاجم ۳۰ ساله عراق، مهم‌ترین مهره هجومی این تیم است. او سابقه بازی در لیگ‌های قطر، تونس و مراکش را دارد و به دلیل قدرت بدنی، بازی هوایی و تلاش بی‌وقفه‌اش شناخته می‌شود. اگرچه از نظر فنی در سطح ستاره‌های بزرگ جهان نیست ولی در مرحله مقدماتی با ۹ گل نقش کلیدی در صعود عراق داشت.