کمک قرص‌های جدید به حفظ کاهش وزن پس از قطع داروهای تزریقی ضدچاقی

نتایج تازه‌ترین پژوهش حاکیست که یک قرص روزانه جدید می‌تواند به افرادی که داروی تزریقی کاهش وزن را قطع کرده‌اند، کمک کند تا کاهش وزن خود را حفظ کنند و لاغر بمانند.

این دارو در حال حاضر در ایالات متحده آمریکا موجود است و به‌زودی می‌تواند در بریتانیا هم عرضه شود.

آزمایش‌ها نشان داده است بیمارانی که این قرص به‌نام «اورفورگلیپرون» را هر روز به‌مدت یک سال مصرف کرده‌اند، مانع از بازگشت مجدد وزن از دست رفته خود شده‌اند؛ خطر شناخته‌شده‌ای که هنگام قطع آمپول‌هال لاغری مبتنی بر «جی‌ال‌پی-۱» روی می‌دهد و افراد دوباره افزایش وزن پیدا می‌کنند.

این پژوهش که در مجله «نیچر مدیسین» منتشر شده است، از سوی شرکت تولیدکننده «الی لیلی»، که داروی تزریقی کاهش وزن «مانجارو» را هم تولید می‌کند، تامین مالی شده است.

کارشناسان می‌گویند که تحقیقات بیشتری لازم است تا مشخص شود که فرد چه مدت احتمالا نیاز به ادامه درمان دارد؛ نیازی که ممکن است حتی مادام العمر باشد.

دکتر ماری اسپرکلی، متخصص تحقیقات مدیریت وزن در دانشگاه کمبریج بریتانیا که در این مطالعه مشارکتی نداشته است، می‌گوید که بلعیدن قرص ممکن است برای بیماران جذاب‌تر از تزریق باشد اما «هنوز نمی‌دانیم که این اثرات در دوره‌های طولانی‌تر چقدر پایدار خواهند بود.»

او گفت: «این مطالعه، این درک و شناخت روزافزون را تقویت می‌کند که چاقی یک بیماری مزمن و عودکننده است که اغلب نیاز به درمان و حمایت مداوم دارد.»

قرص اورفورگلیپرون مشابه داروی‌های تزریقی ضدچاقی عمل می‌کند؛ یعنی مانند یک هورمون طبیعی اشتها را کاهش می‌دهد و باعث می‌شود فرد برای مدت طولانی‌تری احساس سیری کند.

قیمت این قرص در آمریکا ارزان‌تر از داروهای تزریقی فعلی است؛ حدود ۱۴۹ دلار در ماه برای کمترین دوز، در مقایسه با بیش از یک هزار دلار در ماه برای برخی از آمپول‌های جی‌ال‌پی-۱.

مشخص نیست قیمت قرص اورفورگلیپرون در بریتانیا چقدر خواهد بود، چرا که هنوز به بازار عرضه نشده است.

همینطور شرکت «نوو نوردیسک»، تولیدکننده رقیب، یک نسخه خوراکی از داروی تزریقی مبتنی بر جی‌ال‌پی-۱ خود به‌نام «ویگووی» دارد که در آمریکا تایید شده است و در انتظار تصمیم‌گیری و تایید در بریتانیا است.

این پژوهش شامل ۳۷۶ شرکت‌کننده در آمریکا بود که بیش از یک سال از تیرزپاتید (مانجارو) یا سماگلوتید (ویگووی)، از داروی‌های تزریقی مبتنی بر جی‌ال‌پی-۱، استفاده و با موفقیت وزن کم کرده بودند.

سپس از آنها خواستند داروی تزریقی را متوقف کنند و به‌مدت یک سال هر روز قرصی مصرف کنند که یا حاوی اورفورگلیپرون بود یا بدون دارو (دارونما). به آنها نگفتند که کدام دارو را مصرف می‌کنند.

در پایان پژوهش، شرکت‌کنندگانی که قرص حاوی اورفورگلیپرون مصرف کردند بیش از ۷۰ درصد از کاهش وزن قبلی خود را حفظ کردند، در حالی که گروه قرص دارونما حدود ۳۸ تا ۵۰ درصد کاهش وزن خود را حفظ کردند.

عوارض جانبی دارو هم مشاهده شد اما عمدتا خفیف بود و شامل حالت تهوع یا یبوست یا اسهال می‌شد.

دکتر سیمون کورک، از دانشگاه آنجلیا راسکین، می‌گوید که این یک «پژوهش واقعا مهم» است که به یک محدودیت کلیدی داروهای تزریقی کاهش وزن مبتنی بر جی‌ال‌پی-۱ می‌پردازد؛ این مشکل که بیماران پس از قطع مصرف آنها، بازگشت وزن قابل توجهی را تجربه می‌کنند.

او افزود: «نکته مهم دیگر این است که کاهش فشار خون و کاهش چربی و قند خون هم در بیمارانی که داروهای خوراکی مصرف می‌کردند حفظ شد.»

این موضوع به‌نوبه خود می‌تواند به کاهش برخی از خطرات سلامتی بلندمدت ناشی از چاقی، مانند بیماری‌های قلبی، کمک کند.