دیدار پادشاه بریتانیا با تیم کریکت زنان افغان؛ تیمی که حکومت طالبان به رسمیت نمی‌شناسد

چارلز سوم، پادشاه بریتانیا، در دیدار با تیم کریکت زنان افغان حمایتی نمادین از آنها نشان داد؛ تیمی که اکنون در تبعید به سر می‌برد و به دلیل ممنوعیت ورزش زنان از سوی حکومت طالبان، اجازه ندارد نماینده کشورش باشد. این زنان در دیداری با او برای او توضیح دادند که چگونه از دست طالبان در افغانستان گریختند تا رویای کریکت‌بازی خود را زنده نگه دارند.

پادشاه بریتانیا در حالی که در یک صبح بسیار گرم در «کلارنس هاوس» (محل اقامت پادشاه بریتانیا) از آن‌ها به گرمی استقبال می‌کرد، به کریکت‌بازان گفت: «خیلی خوشحالم که می‌توانید کاری را که دوست دارید دنبال کنید.»

اکیل لطیفی که پنج سال است خانواده‌اش را در افغانستان ندیده است گفت که این تیم نماینده تمام زنانی است که اجازه ورزش کردن ندارند و افزود که همه تلاش و اقدامات ما درباره و برای «زنان افغان است که در کشور ما هستند.»

پادشاه چارلز با بسیاری از تیم‌های ورزشی که به سفرهای بین‌المللی می‌روند دیدار کرده است، اما این دیدار غیرمعمول بود، زیرا این تیم رسما حق موجودیت ندارد.

ممنوعیت ورزش زنان از سوی حکومت طالبان باعث شد که تیم ملی کریکت زنان افغان دیگر اجازه حضور در مسابقات رسمی به عنوان نماینده این کشور را نداشته باشد. اکنون بیشتر اعضای تیم، افغانستان را ترک کرده‌اند و اکثر آن‌ها به استرالیا پناهنده شده‌اند.

چارلز سوم در حالی حمایت خود را از این تیم نشان می‌داد که آنها برای برگزاری چند مسابقه نمایشی به بریتانیا آمده بود؛ مسابقاتی که هم‌زمان با میزبانی جام جهانی تی-۲۰ کریکت زنان است که امسال بزودی در انگلستان برگزار می‌شود.

پادشاه بریتانیا به آنها گفت: «اگر ببازید، می‌توانید مرا مقصر بدانید که تمرینتان را قطع کردم.»

لطیفی که در سال ۲۰۲۱ و در ۱۷ سالگی، در جریان عملیات خارج کردن افغانها ازکشور، مجبور به ترک افغانستان شد، می‌خواهد این تیم الهام‌بخش زنانی باشد که از ورزش کردن محروم شده‌اند.

او گفت بقای تیم کریکت زنان افغان و همچنین این دیدار سلطنتی فرصتی بود تا از زنان افغانستان حمایت شود و «تمام کارهایی که آن‌ها نمی‌توانند در آنجا انجام دهند» به نمایش گذاشته شود.

او گفت کریکت به زندگی او تبدیل شده است، زیرا اکنون به عنوان مربی کار می‌کند، اما این ورزش همچنین درس تسلیم نشدن را به او یاد داده است.

او گفت: «در زندگی فقط یک فرصت داری. در کریکت هم اگر ضربه‌زن باشی، شاید فقط یک بار فرصت ضربه زدن پیدا کنی.»

آرزوی او برای تیم کریکت زنان افغان این است که بتواند دوباره برای افغانستان بازی کند؛ همان‌طور که تیم مردان اکنون بازی می‌کند، به عنوان بخشی از جامعه رسمی کریکت جهان و زیر پرچم ملی خود.

هم‌تیمی او، شبنم سناحسان، گفت اینکه تیم کریکت زنان افغان نتوانسته در جام جهانی تابستان امسال شرکت کند، «بسیار ناامیدکننده» است.

اما او از اینکه تیم زنان افغان با پادشاه دیدار کرده بسیار خوشحال بود و از این حمایت علنی استقبال کرد.

او گفت: «در افغانستان، زنان نه حق بازی کردن کریکت را دارند، نه حتی حق بیرون رفتن، درس خواندن یا تقریبا هیچ چیز دیگر.»

شبنم افزود که «ما اینجا هستیم تا کریکت بازی کنیم، اما موضوع فقط کریکت نیست؛ ما اینجا هستیم تا برای آن‌ها مبارزه کنیم و این موضوع برای ما اهمیت زیادی دارد.»

پادشاه در این دیداراز این تیم، یک پیراهن با امضا اعضای تیم برروی آن هدیه کرد و عکس یادگاری با آنها گرفت و به آن‌ها گفت که یک بار کریکت بازی کرده است، «اما نه خیلی خوب».

بازیکنان همچنین یک نشان تیم کریکت زنان افغان (Afghan Women's XI ) را برروی کت پادشاه نصب کردند.

در این دیدار پادشاه بریتانیا به داستان‌های اعضای تیم درباره ترک افغانستان، زبان‌هایی که در خانه صحبت می‌کردند و همچنین اینکه آیا به عنوان زنان کریکت‌باز در افغانستان با اعتراض یا مخالفت روبه‌رو شده بودند، گوش داد.

دختران به پادشاه بریتانیا گفتند که پیش از سرکوب کریکت زنان در افغانستان پس از روی کار آمدن طالبان، مخالفت چندانی با آنها در کشور وجود نداشت، اما برای پادشاه از «سفرهای هولناک» خود و اینکه چگونه از ایست‌های بازرسی طالبان عبور کرده و فرار کرده بودند، سخن گفتند.

اما در این دیدار پادشاه همچنین در برابر سئوال‌های کریکت‌بازان با یک چالش سخت روبه‌رو شد:

لطیفی گفت: «می‌توانم یک سؤال از شما بپرسم؟»

«می‌شود یک کلمه اشرافی به من یاد بدهید؟»

وقتی با این پرسش پادشاه به نظر می‌رسید که انگار با یک توپ چرخشی (پرتاب توپ به صورت چرخشی در کریکت که کار را برای تیم مقابل دشوار می‌کند) و مهار آن بسیار دشوار است روبه‌رو شده است، لطیفی به کمک آمد و گفت:

«مثلاً یک کلمه اشرافی مثلا برای دستشویی.»

پادشاه لحظه‌ای به پاسخ فکر کرد، اما سپس خندید و گفت:

«برای چنین سؤالی باید از قبل به من خبر می‌دادید...»

لطیفی بعدا گفت که در حال یادگیری زبان انگلیسی است و می‌خواست چند واژه اشرافی و رسمی یاد بگیرد؛ او واژه «شگفت‌انگیز» را به عنوان مثال دیگری مطرح کرد.

البته او با پادشاه دیدار کرده بود که خود به اندازه کافی اشرافی محسوب می‌شود؛ اما او و هم‌تیمی‌هایش هدف بزرگ‌تری دارند: اینکه اجازه پیدا کنند ورزشی را که دوست دارند انجام دهند و آن را برای کشور خودشان بازی کنند.