«نسل هزاره» در بریتانیا موبایل را کنار گذاشته به باغبانی روی میآورند
- نویسنده, مگان دیویس
- شغل, بیبیسی نیوز
- منتشر شده در
- زمان مطالعه: ۵ دقیقه
وقتی هنا پدر و مادرکلانش را در یک سال از دست داد، آرامش را در باغچه خانهاش یافت.
این زن ۳۱ ساله میگوید: «ذهنم بسیار مشغول میبود و ناگهان ساعت هفت صبح خود را مشغول کندن علفهای هرز در باغچه مییافتم.»
هنا حالا با اشتیاق باغبانی میکند و از جمله هزاران جوانی است که مهارتهای باغبانیشان را در شبکههای اجتماعی به اشتراک میگذارند.
او که بیش از ۷۰ هزار دنبالکننده در شبکههای اجتماعی انستاگرام و تیکتاک دارد، میگوید جامعه باغبانی در حال رونق گرفتن است و راهی برای «بازپس گیری فضای آرامتر و کمتنشتر» در شبکههای اجتماعی به حساب میرود.
او میگوید: «باغبانی به من شادی میدهد و امیدوارم وقتی افرادی ساعتها بیهدف شبکههای اجتماعی را مرور میکنند، محتوای من هم بتواند اندکی آرامش به آنها بدهد.»
هنا که ساکن نیوپورت در ولز است، میگوید: «من در سال ۹۵ بهدنیا آمدم، بنابراین نسل من کسانیاند که در میان تکنالوژی و زندگی آنالوگ بزرگ شده اند.»
او گفت سرگرمیهایی مانند آشپزی، خیاطی و باغبانی به گونهای نه گفتن به دنیای دیجیتالی است که همه جنبههای زندگی را در بر گرفته است.
او میافزاید جوان با «دورهٔ سختی» روبهرو هستند چون هزینههای زندگی بالا رفته، شاهد تغییرات اقلیمی، بیکاری و رشد هوش مصنوعی هستیم.
«نمیگویم که ما سختترین دوران را داشته ایم. اما این چالشبرانگیز است که جوان باشی و نسبت به دوران جوانی والدین و پدرکلانهایت انتظاراتی متفاوت داشته باشی و فرصتهای متفاوت.»
هنا میگوید باغبانی «فضای امن» فراهم میکند تا فرد بتواند «کنترول قطعه کوچک زمین خود، بالکنش یا حتی چند گلدان در آشپزخانه یا هر فضایی که در اختیار دارد را در دست بگیرد.»
حس رویانیدن زمانی به سراغ او آمد که پدر و مادرکلانش را در ظرف یک سال از دست داد.
هنا میگوید: «باغبانی را به گونه آگاهانه برای درمان روحیه ام انتخاب نکرده بودم، فقط خودم را در میان گلدانها یافتم.»
«این به گونهای کلیشه است اما خلق و پرورش زندگی جدید بخشی از چرخه حیات است.»
منبع تصویر، Hannah Matthews
هنا باغبانی را شبیه آمادگی برای یک مسابقه میداند: «شما معمولا برای یک مسابقه ماراتُن، ۱۶ هفته پیش آمادگی میگیرید که تقریباً یک فصل پیش میشود. باغبانی نیز همین گونه است. شما برنامهریزی میکنید که طعم شیرین زحمات تان را در فصل آینده بچشید.»
او به این باور است که داشتن یک خانه و استفاده از فضای باز یک امتیاز است.
«زمانی که در اوایل شروع به پست کردن در شبکههای اجتماعی کردم، کمنتهایی گرفتم که نویسندههای آن فکر میکردند که شاید پدر و مادر پول دار دارم.
«امیدوارم به دیگران الهام بدهم که میتوانند در هر فضایی که در اختیار دارند باغبانی کنند؛ از چند گلدان تاقچه آشپزخانه گرفته تا فضاهای کوچک دیگر. همین که با دستان خود چیزی را پرورش دهید، برایش برنامهریزی کنید و بعد رشد و شکوفاییاش را ببینید، واقعا شگفتانگیز است.»
منبع تصویر، Naomi Saunders
نوامی ساندرز از شهری در ولز، در زمان همهگیری کرونا شروع به باغبانی کرد و تا چشم باز کرد صاحب ۳۰۰ گیاه خانگی شده بود.
نوامی ۳۲ ساله میگوید: «خیلی زود شروع به مستند کردن گیاههای خانگی و سبزیجاتم کردم. در آن زمان کسی به باغبانی علاقه نداشت.»
او اکنون هزاران دنبالکننده پیدا کرده است و اخیراً به نمایشگاه گل چلسی در لندن نیز دعوت شد.
نوامی به این باور است که جوانان مخصوصا به محتوای مرتبط با باغبانی جذب میشوند، چون «امروزه آگاهانهتر تلاش میکنند موبایل خود را کنار بگذارند».
او میافزاید: «این یک جامعه آنلاین است که اعضایش واقعاً از یکدیگر حمایت میکنند.»
به گفتهٔ نوامی: «باغبانی از آن دسته فعالیتهایی است که در آن افراد صادقانه دوست دارند دیگران هم موفق شوند و نتیجه خوبی بگیرند.»
منبع تصویر، Rachel Griffiths
باغبانی برای ریچل گریفیتس ۳۷ ساله در ۲۰۲۰، و در اوج همهگیری کرونا، زمانی که به گفته او «دنیا بسیار آشفته شده بود»، به نوعی تکیهگاه و پناهگاه تبدیل شد.
او که مادر دو فرزند است گفت که در سالهای اخیر با افسردگی پس از زایمان، اضطراب و نوعی تفاوت عصبی که تشخیص داده نشده بود، دستوپنجه نرم کرده است، اما باغبانی به او امید داده است.
«لازم نبود برای دیدن دوستان برنامهریزی کنم، مجبور نبودم خودم را وادار به ملاقات با دیگران کنم و نیازی هم نداشتم لباس بپوشم، شاور بگیرم و برای بیرون رفتن خودم را به زحمت بیندازم.»
نوامی افزود هنگامی که نوزادش خواب بود، میتوانست «برای پنج دقیقه به باغچه سر بزند» و لحظاتی با خود باشد.
به گفته او، باغچه خانهشان در تابستان امسال و در جریان گرمای شدید نیز به خانوادهاش امید بخشیده است.
«قرار نیست با باغچهام دنیا را نجات بدهم، اما شاید اگر همه کمی تلاش کنند، بتواند مؤثر باشد.»
او افزود: «کارهای کوچک زیادی هست که میتوان در خانه انجام داد و واقعاً تفاوت ایجاد میکنند.»
منبع تصویر، Georgia Featherstone
وقتی جورجیا فدرستون ۲۶ ساله برای کار به یک منطقهٔ جدید نقل مکان کرد، در ابتدا نمیدانست چگونه دوستان تازهای پیدا کند. به همین سبب تصمیم گرفت یک باشگاه باغبانی ویژه زنان راهاندازی کند.
جورجیا میگوید: «باشگاههای باغبانی موجود معمولاً برای افرادی است که تجربه بسیار زیاد در باغبانی دارند، متخصصتر هستند و سن بالاتری دارند.»
در دو ماه گذشته، بیش از ۴۵۰ نفر به گروه گفتوگوی «باشگاه باغبانی دخترانه» او پیوستهاند تا در برنامهها و گردهماییهای محلی در منطقه ساری شرکت کنند.
او گفت: «اگر از نسل هزارهایها باشید یا در بخش بزرگتر نسل زد قرار بگیرید، احتمالاً دیگر از بیرون رفتن و رفتن به میخانه در هر آخر هفته خسته شدهاید.»
جورجیا امیدوار است در آینده رویدادهای بیشتری، از جمله سخنرانی متخصصان باغبانی و صنفهای گلآرایی، برگزار کند.
او میافزاید: «شبکههای اجتماعی باعث شدهاند همه احساس کنند به یکدیگر متصلاند، اما همزمان نوعی احساس گسست و فاصله هم وجود دارد.
میتوان دانش و تجربه را با یکدیگر به اشتراک گذاشت، بذرها و قلمهها را با هم مبادله کرد و دقیقاً در همین نقطه است که بهترین جنبههای این سرگرمی خود را نشان میدهد.
مردم در پی داشتن حس تعلق به یک اجتماع هستند و باغبانی میتواند این نیاز را برآورده کند.»
