رانهای بزرگتر به افزایش طول عمر کمک میکند
منبع تصویر، Getty Images
- نویسنده, کیت بووی
- شغل, بهداشت جهانی، سرویس جهانی بیبیسی
- منتشر شده در
- زمان مطالعه: ۵ دقیقه
«کاش اینقدر بزرگ نبودند.» این فکری بود که تاشا تامپسون، دونده بریتانیایی، هر بار با نگاه کردن به رانهایش به ذهنش میرسید.
در برخی فرهنگها، پاهای لاغر مدتهاست که بهعنوان یکی از معیارهای زیبایی تلقی میشوند.
تامپسون به سرویس جهانی بیبیسی گفت: «اگر با این معیارها مطابقت نداشته باشید، ممکن است احساس کنید به نوعی شکست خوردهاید.»
اما شواهد علمی فزایندهای نشان میدهد که شاید رانهای بزرگ ناعادلانه مورد انتقاد قرار گرفتهاند و در واقع با طول عمر بیشتر ارتباط داشته باشند.
یک بررسی که نتایج مطالعات روی ۲۵ هزار نفر را تحلیل کرده، نشان داده است که به ازای هر پنج سانتیمتر افزایش دور ران، خطر مرگ به هر علتی ۱۸ درصد کمتر بوده است.
اما آیا این واقعاً به این معناست که باید برای بزرگتر کردن رانهایمان تلاش کنیم؟
منبع تصویر، Delene Adams
مزایای داشتن رانهای بزرگ چیست؟
کارشناسان معتقدند دلیل طول عمر بیشتر شرکتکنندگان در بررسی سال ۲۰۲۰ احتمالا این بوده که عضلات پای بزرگتری داشتهاند و همین باعث افزایش اندازه رانهایشان شده است.
کلر استیوز، استاد سالمندی و سلامت در کینگز کالج لندن، میگوید: «شواهد بسیار قوی وجود دارد که نشان میدهد عضلات ران ارتباط نزدیکی با سلامت و طول عمر دارند.»
داشتن توده عضلانی بیشتر به تنظیم قند خون کمک میکند و خطر ابتلا به دیابت، بیماریهای قلبی و دیگر بیماریهای مزمن را کاهش میدهد. یک تحقیق در سال ۲۰۰۹ نیز نشان داد که رانهای کوچکتر، هم در زنان و هم در مردان، با افزایش خطر بیماری قلبی و مرگ مرتبط است.
عضلات قوی ران همچنین میتوانند در سالمندی از ضعف جسمانی جلوگیری کنند و به افراد کمک کنند استقلال خود را حفظ کنند.
استیوز، که متخصص طب سالمندان در شفاخانه گایز و سنت توماس لندن نیز است میگوید: «عضلات چهارسر ران در سنین بالا نقش بسیار مهمی در توانایی حرکتی دارند، چون به ما کمک میکنند از روی چوکی بلند شویم و حرکت کنیم.»
قدرت عضلات پا همچنین با حفظ بهتر سلامت مغز در دوران سالمندی مرتبط دانسته شده است.
یک مطالعه روی بیش از ۳۰۰ زن دوگانگی نشان داد افرادی که در آغاز مطالعه پاهای قویتری داشتند، ۱۰ سال بعد عملکرد شناختی و ساختار مغزی بهتری داشتند.
دانشمندان معتقدند عضلات فعال مواد کیمیاوی تولید میکنند که با کاهش التهاب و محافظت از شبکههای مغزی، میتوانند به حفظ سلامت مغز با افزایش سن کمک کنند.
استیوز، که این مطالعه را انجام داده است، میافزاید: همچنین فعالیت بدنی تأثیر قوی بر سیستم ایمنی ما دارد.
مطالعه دیگری از کینگز کالج لندن روی بایسکلسواران سالمند و بسیار فعال نشان داد که سیستم ایمنی برخی از آنها مشابه افراد ۲۰ ساله بود.
منبع تصویر، Ella Cuchet
چطور میتوانم رانهایم را قویتر کنم؟
الیزابت دیویس، مربی تناسب اندام نیز معتقد است که برای افزایش طول عمر، افراد باید به جای تغییر شکل یا اندازه رانهایشان، روی ساختن توده عضلانی تمرکز کنند.
دیویس، نویسنده کتاب «تمرین برای بدن دوران سالمندی» میگوید: «اگر سالها آرزو کردهاید رانهایتان کوچکتر، بزرگتر یا به شکل دیگری باشند، وقت آن رسیده این طرز فکر را کنار بگذارید. بیایید به جای آن روی کاری که رانهایمان میتوانند انجام دهند تمرکز کنیم.»
او تأکید میکند که رانها چه کوچک باشند و چه بزرگ، میتوانند قدرتمند باشند.
تمرکز بر قدرت به جای اندازه، پشتوانه علمی نیز دارد تحقیقی در سال ۲۰۰۶ روی افراد بالای ۷۰ سال نشان داد که ضعف عضلات پا، بیشتر از کوچک بودن آنها، با احتمال مرگ افراد در طول دوره تحقیق ارتباط داشت.
دیویس میگوید اگر میخواهید عضلات ران خود را تقویت کنید، تمرینات مقاومتی بهترین روش است. وزنهزدن همچنین به افزایش تراکم استخوان کمک میکند و میتواند از پوکی استخوان جلوگیری کند.
او پیشنهاد میکند برای شروع، دو یا سه بار در هفته پاهایتان را تمرین دهید و میافزاید: «نکته مهم این است که از سطحی که متناسب با شرایط خودتان است شروع کنید و به مرور زمان، تمرینها را دشوارتر کنید.»
ممکن است تمرین با وزنه ورزش مورد علاقهتان نباشد، اما دیویس به مراجعانش توصیه میکند آن را بخشی ضروری از برنامه خود بدانند. او میگوید: «من هم عاشق نخ دندان کشیدن نیستم، اما انجامش میدهم چون میدانم برای سلامت دهان و دندانم مفید است.»
دیویس همچنین توصیه میکند به فواید کوچک و ملموسی توجه کنیم که باعث میشوند از تمرینات قدرتی لذت ببریم.
او میگوید: «همیشه از مردم میشنوم که میگویند: نواسهام را بغل کردم و صد متر حمل کردم و برایم آسان بود... یا خریطه کمپوست را تا موتر بردم و بدون هیچ مشکلی آن را داخل صندوق عقب گذاشتم.»
آیا چربی ران مزیتی دارد؟
چربی ران به اندازه چربی در بخشهای دیگر بدن مضر نیست، بهویژه در مقایسه با چربی اطراف شکم که به گفته استیوز میتواند مشکلات بیشتری برای سلامت ایجاد کند.
چربی اطراف اندامهای داخلی که «چربی احشایی» نامیده میشود، با افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع دو، بیماریهای قلبی و نوعی بیماری کبد چرب به نام «استئاتوهپاتیت مرتبط با اختلال متابولیک» یا MASH همراه است که میتواند خطر نارسایی کبد و سرطان را افزایش دهد.
تحقیقات نشان دادهاند که چربی پایینتنه حتی میتواند نقش محافظتی داشته باشد، زیرا سلولهای چربی در این قسمت از بدن میتوانند اسیدهای چرب مضر را در خود نگه دارند.
به این ترتیب، چربی پایینتنه میتواند میزان LDL یا «کلسترول بد» را کاهش دهد، HDL یا «کلسترول خوب» را افزایش دهد و سطح قند خون را پایین بیاورد.
چربی همچنین میتواند مفید باشد، زیرا هنگام بیماری بهعنوان ذخیره اضطراری انرژی عمل میکند که بهویژه برای سالمندان اهمیت دارد.
بافت اصلی دیگر در ران، استخوان است. با افزایش سن، ممکن است به دلیل عارضهای به نام سارکوپنی، توده و قدرت عضلانی خود را از دست بدهیم.
سارکوپنی میتواند روند پوکی استخوان را تسریع کند که باعث کاهش تراکم و شکننده شدن استخوانها میشود. استیوز میگوید به همین دلیل، داشتن استخوانهای قوی ــ که میتوان با تمرینات مقاومتی به تقویت آنها کمک کرد ــ برای حفظ سلامت در دوران سالمندی نیز مفید است.
منبع تصویر، Getty
قدرت بدنتان را تحسین کنید
تمرکز بر تواناییهای رانهایش به تاشا تامپسون، بنیانگذار انجمن «دختران سیاهپوست بریتانیا میدوند»، کمک کرده تا نگاهش به آنها را تغییر دهد.
داشتن یک دختر باعث شده حتی واژههایی را که برای توصیف رانهایش به کار میبرد، تغییر دهد. تامپسون که در مسابقات اولتراماراتن و سهگانه شرکت کرده، میگوید: «به جای اینکه بگویم رانهایم چاق یا بزرگ هستند، میگویم قدرتمندند.»
او میافزاید: «همه ما شکل و اندازههای متفاوتی داریم... آنچه واقعاً اهمیت دارد، توانایی بدن شماست، نه ظاهر آن.»
